In die dagen zond Sanherib van Assur opnieuw gezanten naar Hizkia, met de boodschap: “Dit moet gij zeggen tot Hizkia, de koning van Juda: Laat u niet bedriegen door uw God, op wie ge vertrouwt, en meen niet dat Jeruzalem aan de handen van de koning van Assur zal ontsnappen. Gij hebt toch zelf gehoord wat de koningen van Assur alle landen hebben aangedaan, die ze met de ban geslagen hebben? En zoudt gij dan gered worden?” Hizkia nam de boodschap van de gezanten aan en las die. Toen ging hij naar de tempel en legde de brief open voor de Heer. En voor de Heer sprak Hizkia daar het volgende gebed: “Heer, God van Israël, die op de kerubs troont, Gij alleen zijt God over alle koninkrijken der aarde, Gij die de hemel en de aarde hebt gemaakt. Heer, neig uw oor en luister; Heer, open uw ogen en zie toe hoor met welke woorden Sanherib de levende God laat honen. Inderdaad, Heer, de koningen van Assur hebben de volken en hun landen verwoest en hebben hun goden in het vuur geworpen: het waren dan ook geen goden, maar slechts maaksels van mensenhanden, hout en steen; daarom konden zij die vernietigen. Maar Gij, Heer onze God, verlos ons toch uit zijn greep, opdat alle koninkrijken der aarde erkennen dat alleen Gij, Heer, God zijt.” Toen liet Jesaja, de zoon van Amos, tot Hizkia zeggen: “Zo spreekt de Heer, de God van Israël: Ik heb het gebed gehoord dat gij tot Mij hebt gericht omwille van Sanherib, de koning van Assur. Dit is het woord dat de Heer tegen hem heeft uitgesproken Zij veracht u, zij bespot u, de maagd, de dochter Sion; achter uw rug schudt zij het hoofd, de dochter van Jeruzalem! Want uit Jeruzalem komt een rest, van de berg Sion komt wat gespaard blijft; de ijverzuchtige liefde van de Heer zal dit bewerken. Daarom spreekt de Heer aldus over de koning van Assur: Hij komt deze stad niet binnen, geen pijl schiet hij op haar af, met geen schild komt hij haar te na, geen wal werpt hij tegen haar op. Langs de weg die hij gekomen is, keert hij terug, en deze stad komt hij niet binnen. Zo luidt het orakel van de Heer: Ik neem deze stad onder mijn hoede om haar te redden, omwille van Mijzelf en omwille van David, mijn dienaar.” Die nacht trok de engel van de Heer uit en hij doodde in de legerplaats van de koning van Assur honderdvijfentachtigduizend man. Sanherib, de koning van Assur, brak op, keerde naar zijn land terug en bleef in Nineve.
Groot is de Heer, Hij zij hoog geprezen in onze Godstad Jeruzalem. Zijn heilige berg rijst daar schitterend op, een vreugde voor ieder op aarde. Voor ons is de Sion de Godenberg, de stad van de Grote Koning. God zelf, die binnen haar burchten verblijft, Hij toont zich een veilige vesting. Wij vieren uw goedenteirenheid, God hier binnen uw tempel. Zover als uw Naam reikt, reikt ook uw roem tot aan de grenzen der aarde. Weldadig is alles wat komt uit uw hand.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Geeft het heilige niet aan de honden en werpt uw paarlen niet voor de zwijnen, opdat zij ze niet met hun poten vertrappen, zich omkeren en u verscheuren. Alles, wat gij wilt dat de mensen voor u doen, doet dat ook voor hen. Dat is Wet en Profeten. Gaat binnen door de nauwe poort; want de weg die naar de ondergang voert is wijd en breed, en velen zijn er die hem inslaan. Hoe nauw toch is de poort en hoe smal de weg die voert naar het leven, en weinigen zijn er die hem vinden.
Ik heb gewandeld op de aardse boulevard van de brede en ruime weg, in de verblijfplaats van het verderf, waar velen die weg volgen. Richt mijn stappen op het smalle pad, ontlast mij van de last van de zonden, opdat ik met de kleine schare licht kan opstijgen in de wolk naar de hemel. Laat mij binnengaan door U, o verheven Poort; wil mij leiden naar uw hemelse Vader langs de smalle en nauwe weg, door een rechte en goddelijke levenswandel. Maar Gij, die over de bozen, zo ondankbaar, en over de rechtvaardigen, deze goede mensen, gelijkelijk de dauw van de regen uitstort en het licht van de opgaande zon, Stort ook over mij, zondaar, dood door de zonde, over mij, zo ondankbaar voor uw weldaden, de dauw van uw genade en het geestelijk licht!
In die dagen ondernam Salmanassar, de koning van Assur, een veldtocht tegen het land; hij rukte op naar Samaria en belegerde de stad, drie jaar lang. In het negende jaar van Hosea nam de koning van Assur Samaria in. De Israëlieten voerde hij in ballingschap naar Assur, en wees hun Chalach, met een gebied aan de Chabor, een kanaal in Gozar, en enige steden van Medië, tot woonplaats aan. Dit alles gebeurde, omdat de Israëlieten gezondigd hadden tegen de Heer, hun God, die hen uit de macht van Farao, de koning van Egypte, verlost en uit Egypte geleid had. Zij waren andere goden gaan dienen, en hadden volgens de gebruiken der volkeren geleefd, die de Heer voor de Israëlieten had uitgedreven. Toch had de Heer zowel Israël als Juda door al zijn profeten en zieners gewaarschuwd, en hun gezegd: Bekeert u van uw wangedrag, en onderhoudt de geboden en voorschriften van de wet, die Ik aan uw vaderen gegeven heb, en door mijn dienaars de profeten heb ingescherpt. Maar ze wilden niet luisteren en waren hardnekkig evenals hun vaderen, die ook niet op de Heer, hun God, hadden vertrouwd. Zij stoorden zich niet aan zijn geboden, evenmin als aan het verbond, dat Hij met hun vaderen gesloten had. Daarom werd de Heer hevig op Israël vertoornd geworden op Israel; Hij duldde het niet langer onder zijn ogen en vaagde het weg. Er bleef niet over, alleen de stam Juda.