Broeders en zusters, toen ik Paulus, u het getuigenis van God kwam verkondigen, deed ik dat niet met vertoon van welsprekendheid of geleerdheid. Ik had mij voorgenomen u geen enkele wetenschap te brengen dan die van Jezus Christus en zijn kruis. Bovendien voelde ik mij toen zwak, nerveus en angstig. Het woord dat ik u verkondigde, had niets te danken aan de overredingskracht van de `wijsheid', maar het getuigde van de kracht van de Geest: uw geloof moest niet steunen op menselijke wijsheid, maar op de kracht van God.
Hoe lief toch heb ik uw wet, ik overweeg ze de hele dag door! Uw gebod maakt mij wijzer dan mijn vijanden zijn, want het vergezelt mij voor eeuwig; Ik heb meer verstand dan al mijn meesters, Want ik denk over uw vermaningen na; En ik heb helderder inzicht dan de oudsten, Want ik neem uw bevelen in acht. Van alle slechte paden houd ik mijn voeten, Om uw woord te volbrengen; Nooit wijk ik van uw bepalingen af, want Gij hebt mij wijsheid gegeven.
In die tijd kwam Jezus in Nazaret, waar Hij was grootgebracht, ging volgens zijn gewoonte op de sabbatdag naar de synagoge en stond op om voor te lezen. Ze reikten Hem de boekrol van de profeet Jesaja aan. Hij opende de rol en vond de plaats waar geschreven stond: De geest des Heren is over mij gekomen, omdat Hij mij gezalfd heeft. Hij heeft mij gezonden om aan armen de Blijde Boodschap te brengen, aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken, en aan blinden, dat zij zullen zien; om verdrukten te laten gaan in vrijheid, om een genadejaar af te kondigen van de Heer. Daarop rolde Hij het boek dicht, gaf het terug aan de dienaar en ging zitten. In de synagoge waren aller ogen gespannen op hem gevestigd. Toen begon Hij hen toe te spreken: 'Het Schriftwoord dat gij zojuist gehoord hebt, is thans in vervulling gegaan.' Allen bevestigden Hem hun instemming en verbaasden zich, dat woorden, zo vol genade uit zijn mond vloeiden. Ze zeiden: 'Is dat dan niet de zoon van Jozef?' Hij zei hun: 'Natuurlijk zult ge Mij dit spreekwoord voorhouden: Geneesheer, genees uzelf. Doe al wat, maar wij hoorden, in Kafarnaum gebeurd is, nu ook hier in uw vaderstad.' Maar Hij gaf er dit antwoord op: Voorwaar, Ik zeg u: geen profeet is heilzaam voor zijn eigen vaderstad. En het is waar wat Ik u zeg: in de tijd van Elia immers, toen de hemel drie jaar en zes maanden gesloten bleef en een grote hongersnood uitbrak over het hele land, waren er veel weduwen in Israel; toch werd Elia tot niemand van hen gezonden, behalve tot een weduwe in Sarepta in het gebied van Sidon. En in de tijd van de profeet Elisa waren er vele melaatsen in Israel; toch werd niemand van hen gereinigd, behalve de Syrier Naaman.' Toen ze dit hoorden, werden allen die in de synagoge waren, woedend. Ze sprongen overeind, joegen Hem de stad uit en dreven Hem voort tot aan de steile rand van de berg waarop hun stad gebouwd was, om Hem daar in de afgrond te storten. Maar Hij ging midden tussen hen door en vertrok.
Dat dit waar is weten we door de Verlosser zelf. Toen Hij het boek Jesaja ontving en opende las Hij voor: “De Geest des Heren is over mij gekomen, omdat Hij mij gezalfd heeft”. Daarop verklaarde Hij dat het woord van de profeet in vervulling gegaan was voor de ogen van hen die luisterden. Ook Petrus de eerste van de apostelen, leerde dat de zalving waardoor de Verlosser als de ‘Gezalfde’ kon optreden, de Heilige Geest was, dat wil zeggen: de kracht van God. Dat gebeurde ook toen Petrus in de Handelingen van de Apostelen tot een diepgelovige en barmhartige honderdman sprak, tegen wie hij ondermeer zei: “U weet hoe Jezus van Nazaret zijn optreden begon, na het doopsel dat Johannes predikte, en hoe God Hem gezalfd heeft met de Heilige Geest en met kracht. Hij ging weldoende rond en genas allen die onder de dwingelandij van de duivel stonden” (Hand 10,37). U ziet dus ook dat Petrus dat gezegd heeft: “Jezus is, omdat Hij mens is geworden, gezalfd met de Geest en met kracht”. Zo is Jezus, mensgeworden, werkelijk de Christus geworden, Hij die door de zalving met de Heilige Geest koning en priester is geworden voor eeuwig.
De profeet Jeremia bad als volgt: Heer, Gij hebt mij verleid, ik ben bezweken, Gij waart mij te sterk. Ik kan niet tegen U op. De hele dag lacht men mij uit, iedereen drijft de spot met mij. Telkens als ik het woord neem, moet ik schreeuwen en 'geweld en onderdrukking' roepen. Het woord van de Heer brengt mij iedere dag schande en smaad. Soms denk ik: Ik wil er niets meer van weten, ik spreek niet meer in zijn naam. Maar dan laait er een vuur op in mijn hart, het brandt in mijn gebeente. Ik doe alle moeite om het in bedwang te houden maar dat lukt me niet.