In mijn visioen zag ik dat er tronen werden geplaatst en een hoogbejaarde zich neerzette, zijn gewaad was wit als sneeuw en zijn hoofdhaar blank als wol. Zijn troon bestond uit vlammen, de wielen ervan uit laaiend vuur. Een stroom van vuur welde op en vloeide voor hem uit. Duizend maal duizenden dienden Hem en tienduizenden maal tienduizenden stonden voor Hem. Het gerechtshof zette zich neer en de boeken werden geopend. In mijn nachtelijk visioen zag ik toen met de wolken des hemels iemand aankomen die op een mens geleek. Hij ging naar de hoogbejaarde en werd voor hem geleid. Toen werd hem heerschappij gegeven, luister en koninklijke macht; alle volken, stammen en talen brachten hem hun hulde. Zijn heerschappij is een eeuwige heerschappij die nooit vergaat, zijn koninkrijk gaat nooit te gronde.
De Heer is koning, de aarde mag juichen, blij zijn de landen rondom de zee. Donkere wolken vormen zijn lijfwacht, recht en gerechtigheid dragen zijn troon. Bergen smelten als was voor de Heer, de Heerser van heel de wereld. De hemel verkondigt zijn heiligheid en alle volken aanschouwen zijn glorie. Want heel de aarde staat onder uw macht, Gij zijt de hoogste der goden
Zes dagen later nam Jezus Petrus, Jakobus en diens broer Johannes met zich mee en bracht hen boven op een hoge berg, waar zij alleen waren. Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd: zijn gelaat begon te stralen als de zon en zijn kleed werd glanzend als het licht. Opeens verschenen hun Mozes en Elia, die zich met Hem onderhielden. Petrus nam het woord en zei tot Jezus: 'Heer, het is goed dat wij hier zijn. Als Gij wilt zal ik hier drie tenten opslaan, een voor U, een voor Mozes en een voor Elia.' Nog had hij niet uitgesproken of een lichtende wolk overschaduwde hen en uit die wolk klonk een stem: 'Dit is mijn Zoon, de Welbeminde, in wie Ik mijn behagen heb gesteld; luistert naar Hem.' Op het horen daarvan wierpen de leerlingen zich ter aarde neer, aangegrepen door een hevige vrees. Maar Jezus kwam naar hen toe, raakte hen aan en zei: 'Staat op en weest niet bang.' Toen zij hun ogen opsloegen zagen zij niemand meer dan alleen Jezus. Onder het afdalen van de berg gelastte Jezus hun: 'Spreekt met niemand over wat ge hebt aanschouwd, voordat de Mensenzoon uit de doden is opgestaan.'
Simon Petrus zei: "Heer, het is goed dat wij hier zijn!" Wat zeg je daar Petrus? Als wij hier blijven, wie zal dan de prediking van de profeten waarmaken? Wie zal de woorden van de herauten verzegelen? Wie voltooit de mysteriën van de rechtvaardigen? Als wij hier blijven wie zal dan deze woorden vervullen: "Ze hebben mijn voeten en handen doorboord"? Op wie slaan de woorden: "Ze verdelen mijn kleding onder elkaar en werpen het lot over mijn gewaad"? (Ps 22 17.19, Joh 19,24). Wie zal de verkondiging van deze psalm realiseren: "Zij gaven mij gif tot spijze en lesten mijn dorst met azijn" ? (69,22; Mt 27,34; Joh 19,29) Wie zal deze uitdrukking leven: "Bevrijd onder de doden"? (88,6 Hebr) Hoe zullen mijn beloftes uitgevoerd worden, hoe zal de kerk ontstaan? En ook zegt Petrus: "Laten we hier drie tenten bouwen, één voor U, één voor Mozes en één voor Elia". Uitgezonden om de Kerk te bouwen in de wereld wil Petrus drie tenten op de berg bouwen. Hij ziet Christus nog als een mens, hij vergelijkt Hem met Mozes en Elia. Maar Jezus toont hem duidelijk dat Hij geen tent nodig heeft. Gedurende veertig jaar had Hij tenten gebouwd voor de aartsvaders, een tent waarop de wolk rustte toen ze in de woestijn verbleven (Ex 40,34). "Ze spraken nog toen een wolk hen bedekte met zijn schaduw". Zie je Simon, die tent is moeiteloos gebouwd? Het is een lichtende en schitterende tent die de hitte verbant, zonder duisternis te bevatten! Toen de leerlingen zich verwonderden, klonk de stem van de Vader in de wolk: "Dit is mijn geliefde Zoon, in wie Ik mijn welbehagen heb; luister naar Hem"... De Vader leerde de leerlingen dat de missie van Mozes volbracht was: voortaan moeten ze naar de Zoon luisteren. De Vader openbaarde op de berg aan de apostelen wat verborgen was gebleven: Hij die is, openbaarde "Hij die is" (Ex 3,14), de Vader liet zijn Zoon kennen.
In die tijd ‑ godsspraak van de Heer‑ zal Ik de God zijn van alle stammen van Israël en zij zullen mijn volk zijn. Dit zegt de Heer: Het volk dat ontkwam aan het zwaard vond genade in de woestijn. Aan Israël, op zoek naar rust, is de Heer reeds van verre verschenen. Mijn liefde voor u duurt eeuwig, Ik blijf u altijd trouw. Israël, Ik richt u weer op. Weer slaan uw jonge vrouwen de tamboerijn en gaan vrolijk ten dans. Weer legt ge wijngaarden aan op de bergen van Samaria; die ze planten, zullen er de vruchten van eten. De dag breekt aan dat de wachters in het gebergte van Efraïm roepen: 'Kom, wij trekken naar Sion, naar de Heer onze God.' Want dit zegt de Heer: Jubel van vreugde om Jakob, juich om de heerser der volken. Verkondig overal Gods lof met deze woorden: 'De Heer heeft redding gebracht aan zijn volk, aan wat van Israël nog rest.'