Broeders en zusters, gij hebt gehoord hoe ik vroeger als Jood geleefd heb: hoe ik de kerk van God fel heb vervolgd en haar trachtte uit te roeien; en hoe ver ik het bracht in de Joodse godsdienst, vele leeftijdgenoten onder mijn volk overtreffend in mijn grenzeloze ijver voor de overleveringen van mijn voorouders. Maar toen Hij die mij vanaf mijn geboorte had uitgekozen en mij riep door zijn genade, besloot zijn Zoon aan mij te openbaren, opdat ik Hem onder de heidenvolken zou verkondigen, toen ben ik aanstonds, zonder een mens te raadplegen, zonder naar Jeruzalem te gaan, naar hen die eerder apostel waren dan ik, vertrokken naar Arabie en vandaar weer teruggekeerd naar Damascus. Pas drie jaar later ging ik naar Jeruzalem om met Kefas kennis te maken en ik ben maar veertien dagen bij hem gebleven. Van de andere apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jakobus, de broeder des Heren. Wat ik u schrijf is de zuivere waarheid. God is mijn getuige. Daarna ging ik naar het gebied van Syrie en Cilicie; maar ik was persoonlijk onbekend bij de christengemeenten van Judea. Zij wisten alleen van horen zeggen: «Hij die ons vroeger vervolgde verkondigt nu het geloof dat hij vroeger wilde uitroeien.» En zij verheerlijkten God om mij.
Gij kent mij, Heer, en Gij doorschouwt mij, Gij ziet mij waar ik ga of sta. Van verre kent Gij mijn gedachten, Gij weet waarom ik bezig ben of rust, Gij let op al mijn wegen. Want wat er in mij is hebt Gij geschapen, Gij hebt mij als een weefsel in de moederschoot gevormd. Ik dank U voor het wonder van mijn leven voor alle wonderwerken die Gij hebt gemaakt. Gij weet ook alles wat er omgaat in mijn geest mijn diepste wezen is U niet verborgen. Toen ik geheimnisvol werd voortgebracht, mijn levensdraden in de schoot gevlochten werden.
In die tijd kwam Jezus in een dorp, waar een vrouw die Marta heette, Hem in haar woning ontving. Ze had een zuster, Maria, die gezeten aan de voeten van de Heer, luisterde naar zijn woorden. Marta werd in beslag genomen door de drukte van het bedienen, maar ze kwam er een ogenblik bij staan en zei: 'Heer, laat het U onverschillig, dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg haar dan dat ze mij moet helpen.' De Heer gaf haar ten antwoord: 'Marta, Marta, wat maak je je bezorgd en druk over veel dingen. Slechts een ding is nodig. Maria heeft het beste deel gekozen, en het zal haar niet ontnomen worden.'
In de eeuwigheid zullen we ons aan tafel zetten. Ik zou het niet durven zeggen als de Heer het niet had beloofd. Hij belooft een grote beloning voor zijn dienaren, want Hij heeft tegen hen gezegd: "Hij zal hen aan zijn tafel uitnodigen en bij hen komen om hen te bedienen" (Luc 12,37). (…) Groot is dus zijn belofte en gelukkig zijn vervulling. Laten we dus zo handelen dat we het verdienen; dat we geholpen mogen worden om op die plaats te komen waar de Heer ons aan tafel bedient. Waaruit zal die maaltijd bestaan, als het niet de rust is? en wat wil dat zeggen "Hij zal ons bedienen", behalve Hij zal ons vervullen? Met welk voedsel en welke drank? Zeker met de waarheid zelf. (…) Geloof je niet dat God je zo kan vervullen, terwijl je oog reeds op deze wijze vervuld wordt met het licht? Dat velen het licht mogen zien, ze is er overvloedig; ook al zien weinigen haar, ze straalt met dezelfde intensiteit. Ze verspreidt troost, maar ze kan geen verstek laten gaan; men gebruikt ervan zonder dat het vermindert. (…) Waarom begrijpt u het nog niet? Omdat u zich met veel dingen bezighoudt. Het werk van Martha houdt u bezig; meer nog: het bezet ons allen. Want wie is vrijgesteld van dat dienstwerk? (…) Daarom, beste mensen, vraag ik u dringend: laten we dit leven samen verdienen. Laten we er samen naar toe rennen, om er te blijven als we er aankomen. Het uur komt en dat uur zal zonder einde zijn, want de Heer zal ons aan tafel uitnodigen om ons te bedienen. Wat zal Hij ons opdienen, behalve zichzelf? Waarom zoekt u naar wat u zult eten? Het is de Heer zelf. "Het enige wat ik vraag is te wonen in het huis van de Heer tot in lengte van dagen en de om de lieflijkheid van de Heer te proeven" (Ps 27,4). (…) Laten we dus geen smaak vinden in zinnelijk voedsel: dat gaat voorbij. Als u de dienst van Martha wilt vervullen door u daarmee bezig te houden, dat het dan met matigheid en barmhartigheid moge zijn. (…) Het werk gaat voorbij, de rust komt, maar men komt slechts tot rust door het werk. De boot gaat voorbij, men komt in het vaderland aan, maar men komt alleen in het vaderland aan door de boot. Maar ik ben er zeker van dat wij niet zullen zinken, want we worden gedragen door het hout van het kruis.
Broeders en zusters, ik sta verbaasd dat gij zo spoedig afvalt van Hem die u riep tot de genade naar een ander evangelie; maar er is geen ander, er zijn alleen maar lieden die u verontrusten en het evangelie van Christus willen perverteren. Maar al zouden wijzelf of een engel uit de hemel een ander evangelie verkondigen dan wij u verkondigd hebben: hij zij vervloekt! Wat ik vroeger heb gezegd zeg ik nu opnieuw: als iemand u een ander evangelie verkondigt dan gij ontvangen hebt: hij zij vervloekt! Tracht ik nu de mensen te winnen of God? Zoek is soms de gunst van de mensen? Als ik nog de gunst van mensen zocht, zou ik geen dienaar van Christus zijn. Ik verzeker u, broeders; het evangelie dat door mij is verkondigd is geen produkt van mensen. Want ook ik heb het niet van een mens ontvangen of geleerd, maar door een openbaring van Jezus Christus.