De profeet Jeremia bad als volgt: Heer, Gij hebt mij verleid, ik ben bezweken, Gij waart mij te sterk. Ik kan niet tegen U op. De hele dag lacht men mij uit, iedereen drijft de spot met mij. Telkens als ik het woord neem, moet ik schreeuwen en 'geweld en onderdrukking' roepen. Het woord van de Heer brengt mij iedere dag schande en smaad. Soms denk ik: Ik wil er niets meer van weten, ik spreek niet meer in zijn naam. Maar dan laait er een vuur op in mijn hart, het brandt in mijn gebeente. Ik doe alle moeite om het in bedwang te houden maar dat lukt me niet.
God, mijn God, zijt Gij, ik zoek U met groot verlangen. Naar U dorst mijn ziel en hunkert mijn hart als dorre akkers naar regen. Zo zie ik omhoog naar de plaats waar Gij woont, beschouw ik uw macht en uw glorie. Meer waard dan het leven is mij uw genade, mijn mond verkondigt uw lof. Ik zal U prijzen zolang ik leef, mijn handen uitstrekken naar U. Mijn ziel wordt verzadigd met voedzame spijs, mijn mond zal U jubelend danken. Want Gij zijt altijd mijn beschermer geweest, ik koester mij onder uw vleugels. Met heel mijn hart houd ik vast aan U, het is uw hand die mij steunt.
Broeders en zusters, ik smeek u bij Gods erbarming: wijdt uzelf aan Hem toe als een levende, heilige offergave, die Hij kan aanvaarden. Dat is de geestelijke eredienst die u past. Stemt uw gedrag niet af op deze wereld. Wordt andere mensen, met een nieuwe visie. Dan zijt ge in staat om uit te maken wat God van u wil, en wat goed is, wat zeer goed is en volmaakt.
In die tijd begon Jezus zijn leerlingen duidelijk te maken dat Hij naar Jeruzalem moest gaan; dat Hij daar veel zou moeten lijden van de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden, maar dat Hij na ter dood gebracht te zijn op de derde dag zou verrijzen. Toen nam Petrus Jezus ter zijde en begon Hem ernstig daarover te onderhouden: 'Dat verhoede God, Heer! Zo iets mag U nooit overkomen!' Maar Hij keerde zich om en zei tot Petrus: ' Ga weg, satan, terug! Gij zijt Mij een aanstoot, want gij laat u leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil.' En daarna tot zijn leerlingen: 'Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. Maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil zal het vinden. Wat voor nut heeft het voor een mens heel de wereld te winnen, als dit ten koste gaat van eigen leven? Of wat zal een mens kunnen geven in ruil voor zijn leven? Want de Mensenzoon zal komen in de heerlijkheid van zijn Vader, vergezeld van zijn engelen, en dan zal Hij ieder vergelden naar zijn daden.
Door te zondigen bedekt de mens zijn weg met hindernissen, maar deze werd afgeplat toen Christus de weg betrad met zijn verrijzenis en toen Hij van een smalle weg een koninklijke weg heeft gemaakt. De nederigheid en de liefde zijn twee voeten die snel vooruit te gaan. Allen worden aangetrokken door de hoogten van de liefde, maar de nederigheid is de eerste graad die je moet beklimmen. Waarom hef je je voet hoger dan jezelf? Wil je dan vallen en niet omhoog gaan? Begin met de eerste stap, dat wil zeggen de nederigheid, en die laat je al omhooggaan. Daarom heeft onze Heer en Verlosser zich niet beperkt door te zeggen: "Dat hij zichzelf verloochent", maar Hij heeft er aan toegevoegd: "Dat hij zijn kruis opneemt en Mij navolgt". Wat wil zeggen: "Dat hij zijn kruis opneemt?" Dat hij alles verdraagt dat pijnlijk is, zo zal hij Mij volgen. Vanaf het moment dat hij Mij navolgt door zich aan mijn leven aan te passen en aan mijn geboden, zal hij op zijn weg nogal wat mensen vinden die hem tegenspreken, die hem willen laten omkeren, die hem niet alleen bespotten, maar hem ook vervolgen. Die mensen bevinden zich niet alleen onder de heidenen die zich buiten de Kerk bevinden; ze bevinden zich ook onder hen die in de Kerk lijken te zijn, als men ze van buitenaf beoordeelt... Vanaf dan, als je Christus wenst na te volgen, draag dan zijn kruis zonder langer te wachten en verdraag de kwaadwilligen zonder je te laten neerslaan... "Als iemand Mij wil navolgen, dat hij zijn kruis opneemt en Mij volgt." Als wij dat dus in praktijk brengen, laten we dan ons best doen, met de hulp van God, om dit woord van Paulus ons eigen te maken: "Wij hebben voedsel en kleren, laten we daar tevreden mee zijn." Te vrezen valt dat we steeds meer aardse goederen zoeken dan we nodig hebben om "rijk te worden", laten we niet "in een valstrik" raken en "ten prooi vallen aan dwaze en schadelijke begeerten die een mens in het verderf storten en ten onder doen gaan" (1Tm 6,8-9). Moge de Heer ons onder zijn bescherming nemen en ons bevrijden van die verleiding.