Zie, daar over de bergen, snelt een boodschapper. Hij kondigt vrede aan. Vier de feesten, Juda, los je geloften in, want nooit meer trekken schurken door je land, ze zijn volledig uitgeroeid. De Heer herstelt het aanzien van Jakob, van Israël, door vernielers vernield, die zijn ranken verwoestten. Wee de bloedstad, een en al leugen, vol oorlogsbuit, het roven houdt niet op. Hoor! Knallende zwepen! Hoor! Daverende wielen! Dravende paarden, dansende wagens, steigerende ruiters, vlammende zwaarden, bliksemende lansen! Vele doden, massa’s lichamen, ontelbare lijken, je struikelt over de lijken. Ik werp vuil op u neer, Maak u tot schande en schouwspel. Dan zal al, die u ziet, van u vluchten, En zeggen: Nineve ligt verwoest! Wie zal haar beklagen, Waar zoek ik troosters voor haar?
De dag van hun ondergang komt al nader, hun noodlot komt onafwendbaar op hen af. De Heer staat borg voor het recht van zijn volk, Hij zal zich ontfermen over zijn dienaars Let op: hier ben Ik, hier sta Ik alleen, naast mij bestaan er geen goden ik dood en maak levend, Ik sla en genees Wanneer Ik mijn bliksemend zwaard heb gewet, mijn hand gereed is de straf te voltrekken; dan daalt mijn wraak op mijn vijanden neer dan zal ik hen die Mij haten, doen boeten.
En daarna tot zijn leerlingen: 'Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. Maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil zal het vinden. Wat voor nut heeft het voor een mens heel de wereld te winnen, als dit ten koste gaat van eigen leven? Of wat zal een mens kunnen geven in ruil voor zijn leven? Want de Mensenzoon zal komen in de heerlijkheid van zijn Vader, vergezeld van zijn engelen, en dan zal Hij ieder vergelden naar zijn daden. Voorwaar, Ik zeg u: Er zijn er onder de hier aanwezigen, die de dood niet zullen ervaren, voordat zij de Mensenzoon zullen zien komen in zijn koninklijke macht.'
Wat de Heer heeft bevolen: "Als iemand Mij wil volgen, dat hij zichzelf verloochent" , lijkt hard en pijnlijk. Maar het is niet hard of pijnlijk, omdat Degene die het beveelt, Degene is die helpt te verwerkelijken wat Hij beveelt. Want als het woord uit de psalm "door de woorden van uw lippen, ben ik moeilijke wegen gegaan" (Ps 17,4) waar is, is ook het woord van Jezus waar, als Hij zegt: "Mijn juk is gemakkelijk te dragen en mijn last is licht" (Mt 11,30). Want alles wat zwaar is in de geboden, wordt door de liefde zoet gemaakt. Wij weten tot welke wonderen de liefde in staat is. Soms is de liefde van een slecht allooi en lichtzinnig; maar wat voor moeilijkheden verdragen de mensen, aan wat voor onwaardige en onverdraaglijke behandelingen lijden ze, om te komen tot wat ze beminnen!... Aangezien het de levenstaak is om goed te kiezen voor wat men lief moet hebben, is het dan verbazingwekkend dat degene die van Jezus Christus houdt en die Hem wil volgen, zichzelf verloochent om van Hem te houden?... Wat betekent het dat degene die Mij navolgt, "zijn kruis opneemt"? Dat hij verdraagt wat pijnlijk is en dat hij Me zo volgt. Want als een mens Me begint te volgen door zich naar mijn voorschriften te gedragen, dan zullen veel mensen hem tegenspreken, velen zullen tegenover hem staan, velen zullen hem ontmoedigen. En dat van de kant van hen die doen alsof ze vrienden van Jezus zijn. Zij die de blinden verboden om te schreeuwen, liepen met Jezus mee (Mt 20,31). Of het nu gaat om bedreigingen, vleierijen of verboden, als je Christus wilt volgen, verandert alles in een kruis; volhard, verdraag, laat je niet ontmoedigen... U houdt van de wereld; maar men moet de voorkeur geven aan Hem, die de wereld geschapen heeft... Wij zijn in een wereld die heilig is, die goed is, verzoend en gered is, of liever die gered moet worden, maar die vanaf nu in de hoop is gered. "Want in deze hoop zijn wij gered" (Rom 8,24). Dus in deze wereld, dat wil zeggen in de Kerk, die Christus volgt, zegt Hij tot allen: "Als iemand Mij wil volgen, dat hij zichzelf verloochent".
In mijn visioen zag ik dat er tronen werden geplaatst en een hoogbejaarde zich neerzette, zijn gewaad was wit als sneeuw en zijn hoofdhaar blank als wol. Zijn troon bestond uit vlammen, de wielen ervan uit laaiend vuur. Een stroom van vuur welde op en vloeide voor hem uit. Duizend maal duizenden dienden Hem en tienduizenden maal tienduizenden stonden voor Hem. Het gerechtshof zette zich neer en de boeken werden geopend. In mijn nachtelijk visioen zag ik toen met de wolken des hemels iemand aankomen die op een mens geleek. Hij ging naar de hoogbejaarde en werd voor hem geleid. Toen werd hem heerschappij gegeven, luister en koninklijke macht; alle volken, stammen en talen brachten hem hun hulde. Zijn heerschappij is een eeuwige heerschappij die nooit vergaat, zijn koninkrijk gaat nooit te gronde.