Lezingen van de Dag

Het woord van de Heer werd tot mij gericht: Mensenkind, zeg tegen de vorst van Tyrus: Dit zegt God de Heer: Gij bent hoogmoedig geworden en hebt gezegd: 'Ik ben een god, ik zit op een goddelijke troon, midden op zee.' Ofschoon ge maar een mens bent, en geen god, hebt ge gemeend goddelijke wijsheid te bezitten. Ja, ge bent wijzer dan Daniël; gene geheim is voor u verborgen. Door uw wijsheid en behendigheid hebt ge rijkdommen verworven en goud en zilver vergaard in uw schatkamers. Door uw koopmanstalent hebt ge uw bezit vergroot en zo bent ge trots geworden op uw rijkdom. Daarom zegt God de Heer: omdat ge gemeend hebt goddelijke wijsheid te bezitten, stuur Ik barbaren op u af, de meest geduchte volken. Die zullen hun zwaarden trekken tegen uwe majesteit met al haar wijsheid en uw luister zullen ze onteren. In de onderwereld zullen ze u doen afdalen en ge zult een gewelddadige dood sterven, midden op zee. Als ge oog in oog staat met hem die u doodt, zult ge dan nog volhouden dat ge een god bent? In de macht van hem die u neerslaat zult ge ervaren dat ge een mens bent en geen god. Door de hand van barbaren zult ge een smadelijke dood sterven. Zo heb ik gesproken, luidt de godsspraak de Heer.

Zo zou Ik hen zeker hebben verstrooid, hun naam geschrapt hebben onder de volken; indien Ik de spot van de vijand niet duchtte, dat die het verkeerd zou verstaan. Dan zouden zij snoeven: wij hebben gewonnen, het was niet de Heer die dit alles deed. Zo kortzichtig zijn die vijanden, het ontbreekt hun aan elk begrip. Want hoe zouden zij met één man duizend van jullie kunnen achtervolgen, met twee er tienduizend verjagen, als de HEER, jullie rots, je niet uitleverde? Want de dag van hun ongeluk is nabij, hun noodlot komt onafwendbaar op hen af. De Heer staat borg voor het recht van zijn volk, Hij zal zich ontfermen over zijn dienaars

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: 'Voorwaar, Ik zeg u: voor een rijke is het moeilijk het Rijk der hemelen binnen te gaan. Nog sterker: voor een kameel is het gemak­kelijker door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke in het Koninkrijk Gods te komen.' Toen de leerlingen dit hoorden, stonden zij verbijs­terd en vroegen: 'Wie kan er nu eigenlijk gered worden?' Jezus keek hen aan en zei: 'Dit ligt niet in de macht der mensen, maar voor God is alles mogelijk.' Waarop Petrus zeide: 'Zie, wij hebben alles prijsgegeven om U te volgen. Wat zullen wij dus krijgen?' Jezus sprak tot hen: 'Voorwaar, Ik zeg u: bij de wedergeboorte, wanneer de Mensenzoon zal gezeten zijn op de troon van zijn heerlijk­heid, zult ook gij die Mij gevolgd zijt, gezeten zijn op twaalf tronen en heersen over de twaalf stammen van Israël. En ieder die zijn huis, broers of zusters, vader of moeder, vrouw, kinderen of akkers heeft prijsgegeven om mijn Naam, zal het honderd­voudig terugkrijgen en eeuwig leven ontvangen. Veel eersten zullen laatsten en veel laatsten zullen eersten zijn.

Het is werkelijk iets groots om "alles te verlaten", maar nog groter is het om "Christus na te volgen" want, zoals wij het uit de boeken hebben geleerd, hebben velen alles verlaten, maar ze zijn Christus niet nagevolgd. Het is onze taak om Christus na te volgen, dat is ons werk, daaruit bestaat het belangrijkste van het menselijk heil, maar wij kunnen Christus niet navolgen als wij niet alles verlaten wat ons kluistert. Want "jubelend snelt hij op pad" (Ps 19,6), en iemand die zwaar belast is, kan Hem niet volgen. Petrus zei: "Wij hebben alles verlaten", niet alleen de goederen van deze wereld, maar ook de verlangens van onze ziel. Want hij die gehecht blijft aan zichzelf, heeft niet alles verlaten. Meer nog, het dient nergens toe om alles verlaten te hebben met uitzondering van zichzelf, want voor de mens is er geen zwaardere last dan zichzelf. Welke tiran is wreder, welke meester is meedogenlozer voor de mens dan zijn eigen wil?... Dientengevolge moeten we al ons bezit en onze eigen wil verlaten als wij Hem willen volgen die "geen plaats had om zijn hoofd neer te leggen" (Lc 9,58) en die gekomen is "niet om zijn eigen wil te doen, maar om te doen wat Hij wil die Hem gezonden heeft" (Joh 6,38).

Het woord van de Heer werd tot mij gericht: 'Mensenkind, door een plotselinge ziekte ga Ik haar die ge zo graag ziet van u wegnemen. Maar gij moogt niet rouwen, ge moogt niet wenen of klagen. Smoor uw zuchten, ge moogt geen misbaar maken. Knoop uw hoofddoek om, doe uw sandalen aan, laat uw baard onbedekt en eet het brood niet dat de mensen u brengen.' Op een morgen sprak ik als gewoonlijk tot het volk en die avond stierf mijn vrouw. De morgen daarop deed ik zoals mij bevolen was. Toen vroeg het volk mij: 'Wilt u door uw gedrag ons iets duidelijk maken?' Ik antwoordde hun: 'Dit woord van de Heer is tot mij gericht: Zeg tot het volk van Israël: Dit zegt God de Heer: Ik ontwijd mijn heiligdom, de burcht waar ge trots op bent, die een lust is voor uw ogen en een verkwikking voor uw ziel; uw zonen en dochters, die ge daar achtergelaten hebt zullen vallen door het zwaard. Dan moet ge doen zoals ik gedaan heb: uw baard moogt ge niet bedekken en het brood dat de mensen u brengen moogt ge niet eten. Houd uw hoofddoek om en uw sandalen aan; ge moogt niet rouwen of wenen. Vanwege uw zonde zult ge verkommeren en elkaar uw leed klagen. Ezechiël is een teken voor u: ge moet juist doen zoals hij gedaan heeft; wanneer het zover is zult ge weten dat Ik de Heer ben.'