Kom terug, afvallige zonen, ‑ godsspraak van Jahwe ‑. Ik ben uw meester, Ik haal u uit alle steden en uit alle volken, en breng u naar Sion. Ik geef u vorsten naar mijn hart, die u regeren met kennis en inzicht. Als ge talrijk wordt in die tijd en sterk aangroeit in het land, ‑ godsspraak van Jahwe ‑, dan wordt er niet meer gezegd: 'Ark van het verbond van Jahwe!' Ze verdwijnt uit het geheugen, men denkt er zelfs niet meer aan, niemand mist ze, een andere wordt nooit meer gemaakt. In die tijd zal Jeruzalem heten: 'Troon van Jahwe'! Alle stammen komen samen, bij de naam van Jahwe, in Jeruzalem. Niet langer blijven ze hardnekkig in hun boosheid.
Volken, hoor het woord van de Heer geeft er bericht van op verre kusten. Hij die Israël eens verstrooid, zal het verzamelen zal het behoeden zoals een herder zijn kudde. Jakob zal worden bevrijd door de Heer los uit de greep van hen die hen roofde Juichend betreden zij de Sion weer zetten zich neer waar de Heer hen zegent. Meisjes dansen samen een vreugdedans samen met de jongens en grijaards Dan breng Ik vreugde in plaats van rouw troost en blijdschap na al hun droefheid
Gij dan, luistert naar de gelijkenis van de zaaier: Zo dikwijls iemand het woord van het Koninkrijk wel hoort maar niet begrijpt, komt de boze en rooft weg wat gezaaid ligt in zijn hart; dat is hij die op de weg gezaaid is. Die op rotsachtige plekken werd gezaaid, is hij die het woord hoort en het terstond met blijdschap opneemt: maar hij heeft geen wortel geschoten, hij leeft bij het ogenblik, en als hij omwille van het woord verdrukt of vervolgd wordt, komt hij onmiddellijk ten val. Die gezaaid werd tussen distels is hij die het woord wel hoort, maar dit wordt door de zorgen van de wereld en de begoocheling van de rijkdom verstikt en zo blijft het zonder vruchten. Maar die in goede aarde werd gezaaid, is hij die het woord hoort en begrijpt en daarom vrucht draagt: bij de een is de opbrengst honderdvoudig, bij een ander zestigvoudig en bij een ander dertigvoudig.'
Een zaaier ging uit om zijn graankorrels te zaaien en een deel viel op de weg, een deel in goede aarde. Twee derde deel ging verloren, slechts een derde deel ontkiemde, maar de zaaier liet niet na zijn akker te bewerken; het was hem voldoende dat hij slechts een deel zou behouden, om zijn werk niet in de steek te laten. Op dit moment is het ondenkbaar dat het zaad dat ik uitstrooi over zo’n groot aantal toehoorders, niet zal ontkiemen. Wanneer niet allen toehoren, dan toch wel een derde deel; zo niet een derde, dan wel een tiende; als zelfs dat tiende deel niet zou luisteren, maar slechts een enkeling in dit talrijke gezelschap, dan nog zou ik niet ophouden met spreken. Want de redding van slechts één schaap is niet gering. Heeft de Goede Herder de negenennegentig anderen niet achtergelaten om dat ene schaap wat verdwaald is te achterhalen? Zelfs als het er maar één is, het is nog steeds een mens, het wezen dat God zo dierbaar is. Zelfs als het een slaaf is veracht ik hem niet, want ik zoek geen maatschappelijk aanzien, maar de persoonlijke deugd, geen macht of dienstbaarheid, maar een mens. Zelfs als het er maar één is, het is nog altijd een mens, degene voor wie de zon, de lucht, de bronnen en de zee zijn geschapen, de profeten zijn gezonden, en de wet gegeven is. Het is nog steeds dat zelfde wezen voor wie de enige Zoon van God mens geworden is. Mijn Heer en Meester is geofferd, zijn bloed is vergoten voor de mens en ik zou iemand durven minachten? Nee, ik zal niet ophouden het woord te verspreiden, zelfs als niemand luistert. Ik ben genezer, ik bied mijn remedies aan. Ik ben leraar, mij is opgedragen om te onderrichten, want er staat geschreven: “Ik stel u aan als wachter voor het volk van Israël” (Ez 3,17).
Broeders en zusters ik ben dood voor de wet; door de wet ben ik gestorven om te leven voor God. Met Christus ben ik gekruisigd. Ikzelf leef niet meer. Christus is leeft in mij. Dit sterfelijk bestaan is voor mij nog slechts leven vanuit het geloof in Gods Zoon die mij heeft liefdgehad en zichzelf oor mij heeft overgeleverd.