Toen God de Heer mij waarschuwde, besefte ik pas; Gij hebt mij inderdaad hun plannen laten zien. Ik was argeloos als een lam dat ter slachting geleid wordt; ik vermoedde niet wat ze tegen mij beraamden: 'We vellen de boom in zijn volle kracht. We bannen hem uit het land van de levenden, zodat zijn naam niet meer worden genoemd.' Heer, God van de hemelse machten, uw oordeel is rechtvaardig, Gij doorgrondt hart en nieren. Laat mij dan zien, hoe Ge U op hen wreekt; ik heb immers mijn zaak in uw handen gelegd.
Heer, mijn God, tot U vlucht ik, verlos mij van mijn vervolgers. Anders slepen de leeuwen mij mee, verscheuren zij mij zonder redding. Verschaf snij recht naar verdienste, omdat ik niet schuldig ben. Eindig het onrecht, bevestig het recht, rechtvaardige God, die de harten kent. Het schild dat mij dekt is God, oprechte harten beschermt Hij. Hij is een rechtvaardig rechter, een altijd dreigende God.
Bij het horen van Jezus' woorden zeiden sommigen van het volk: 'Dit is inderdaad de profeet.' Anderen zeiden: 'Het is de Messias.' Weer anderen wierpen op: 'Komt de Messias soms uit Galilea? Heeft de Schrift niet gezegd, dat de Messias komen zal uit het geslacht van David en uit Betlehem, het dorp waar David woonde?' Zo ontstond er dus om Hem verdeeldheid onder het volk. Sommigen hunner wilden Hem gevangennemen, maar niemand sloeg de hand aan Hem. Toen dan ook de dienaars bij de hogepriesters en Farizeeën terugkwamen, vroegen dezen hun: 'Waarom hebt gij Hem niet meegebracht?' De dienaars antwoordden: 'Nooit heeft iemand zo gesproken als die man.' Waarop de Farizeeën zeiden: 'Hebt gij u soms ook laten bedriegen? Heeft dan een van de overheden of van de Farizeeën in Hem geloofd? Dat volk, ja, dat de Wet niet kent; vervloekt zijn ze!' Maar een uit hun kring, Nikodemus, die vroeger bij Jezus gekomen was, merkte op: 'Veroordeelt onze Wet iemand zonder hem eerst te horen en te vernemen wat hij doet?' Zij gaven hem ten antwoord: 'Zijt gij soms ook uit Galilea? Zoek maar na en gij zult zien dat de profeet niet uit Galilea opstaat.' Toen ging ieder naar huis.
God zou ons wel eens kunnen zeggen: "Ik heb u toch reeds alles gezegd in mijn Woord dat mijn Zoon is, en Ik heb geen ander. Waarmee kan Ik u beter antwoorden of u meer openbaren, Hij is alles wat Ik te zeggen heb en alles wat Ik te antwoorden heb en al kan laten zien en openbaren. …Ik heb Hem u tot broeder gegeven, tot gezel en meester, tot prijs en beloning… Dit is mijn geliefde Zoon, in Wie Ik mijn behagen heb gestel, luister naar Hem" (Mt 17,5)… Als u graag zou willen dat Ik u antwoordde met een woord van troost zie dan naar mijn Zoon die aan Mij onderworpen is en door. mijn liefde gebracht werd tot onderwerping en tot lijden, en u zult zien wat Hij u antwoordt. Als u zou willen dat Ik u een verklaring geef van bepaalde duistere zaken of voorvallen, vestig dan slechts uw ogen op Hem, en u zult zeer verborgen geheimenissen vinden, en wijsheid en wonderen van God die in Hem besloten zijn, zoals mijn Apostel zei: “In Wie - in Gods Zoon - alle schatten verborgen zijn van wijsheid en kennis van God” (Kol. 2 : 3). Die schatten van wijsheid zullen voor u veel verhevener en smaakvoller en van meer voordeel zijn dan de dingen die u graag zou weten. Hierover roemde dezelfde Apostel toen hij zei, dat Hij nooit te kennen had gegeven iets anders te weten dan Jezus Christus, en Die gekruisigd” (1 Kor. 2 : 2). En als u toch nog andere visioenen en openbaringen van God in lichamelijke gestalte zou wensen, zie dan naar Hem ook in zijn mensgeworden gestalte, en u zult daarin méér vinden dan u vermoedt; want nog zegt de Apostel: “In Christus woont de gehele volheid der Godheid lichamelijk” (Col 2,9). Het past dus niet, God op zulke wijze te ondervragen. Hij hoeft trouwens niets meer te zeggen, omdat er niet méér geloofswerkelijkheid te openbaren valt: nu niet en nooit meer.
In valse waan zeggen de goddelozen tot elkaar: “Laten wij de rechtvaardige belagen, want hij is van geen nut, hij gaat in tegen onze werken, hij verwijt ons zonden tegen de wet, hij beschuldigt ons van overtredingen tegen onze opvoeding. Hij wendt voor kennis van God te bezitten en hij noemt zich een kind van de Heer; hij is ons tot een verwijt tegen onze opvattingen geworden, alleen al hem te zien is ons een last, want zijn levensstijl is anders dan van anderen en zijn gedrag is ongewoon, als valse munt beschouwt hij ons, hij mijdt onze wegen alsof ze onrein waren, hij noemt het einde der rechtvaardigen zalig, hij beroemt er zich op dat God zijn vader is. Laten wij zien of zijn woorden waar zijn, en nemen wij als proef wat bij zijn heengaan gebeurt. Want als de rechtvaardige Gods zoon is, zal Hij hem te hulp komen en hem redden uit de hand van zijn tegenstanders. Laten wij met brutaliteit en kwelling hem aanpakken, om te zien of hij werkelijk zachtmoedig is en om zijn geduld te toetsen. Laten wij hem tot een schandelijke dood veroordelen, hij zal immers, naar zijn zeggen, toch beschermd worden." Zo redeneerden ze, maar daarmee waren ze op een dwaalspoor, want hun slechtheid verblindde hen. Zij verstonden Gods geheimen niet, zij hoopten niet op loon voor een heilig leven, noch geloofden zij in een ereprijs voor smetteloze zielen.