Lezingen van de Dag

In die dagen hoorden de apostelen en de broeders in Judea dat ook de heidenen het woord van God hadden aangenomen. Toen Petrus dan in Jeruzalem kwam, maakten de gelovigen uit de besnijdenis hem het verwijt: 'Gij hebt het huis van onbesnede­nen betreden en met hen gegeten.' Nu begon Petrus hun een geregeld verslag te geven: 'Ik was,' zo zei hij, 'in de stad Joppe aan het bidden, toen ik in een geestver­rukking een visioen zag: een voorwerp, in de vorm van een groot laken, dat aan vier punten uit de hemel werd neergelaten, daalde uit de hemel en kwam tot vlak bij mij. Ik keek er naar met gespannen aandacht en zag viervoeti­ge dieren, wilde beesten, kruipende dieren en vogels. Bovendien hoorde ik een stem die tot mij zei: Komaan Petrus, slacht en eet. Maar ik zei: Dat in geen geval Heer, want nooit kwam er iets onheiligs of onreins in mijn mond. Maar de stem uit de hemel liet zich ten tweeden male horen en gaf mij ten antwoord: Beschouw niet als onheilig wat God rein heeft verklaard. Dit gebeurde tot drie keer toe en toen werd alles weer naar de hemel opgetrokken. Terstond daarop vervoegden zich drie mannen bij het huis, waar we verbleven; ze waren uit Caesarea naar mij toegezonden. De Geest beval mij zonder bedenken met hen mee te gaan. Ook deze zes broeders gingen met mij mee en wij traden het huis van die man binnen. Hij vertelde ons, hoe hij een engel in zijn huis had zien staan die zei: Zend iemand naar Joppe om Simon, bijgenaamd Petrus, te halen. Die zal u zeggen op welke wijze gij en heel uw huis redding kunt vinden. Juist was ik begonnen te spreken, toen de heilige Geest op hen neerkwam, zoals in het begin ook op ons. Toen dacht ik terug aan het woord van de Heer, hoe Hij gezegd had: Johannes doopte met water, maar gij zult gedoopt worden met de heilige Geest. Indien God hun nu dezelfde gave gegeven heeft als aan ons, die reeds geloofden in de Heer Jezus Christus, hoe zou ik dan in staat geweest zijn God tegen te houden?' Toen zij dat gehoord hadden, waren zij gerustge­steld en verheer­lijkten God met de woorden: 'Zo heeft God dan ook de heidenen de bekering ten leven geschonken.'

Zoals het hert de beekjes zoekt, zo zoekt mijn geest naar U, mijn God. Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God: Zal ik Hem ooit bereiken en zijn aanschijn zien? Zend mij uw licht, uw steun om mij te leiden, om mij te voeren naar uw berg en in uw tent. Dan ga ik naar uw altaar, God die blijdschap geeft, en loof U bij de citer, God, mijn God.

In die tijd zei Jezus: Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor zijn schapen. Maar de huurling, die geen herder is en geen eigenaar van de schapen, ziet de wolf aankomen, laat de schapen in de steek en vlucht weg; de wolf rooft ze en jaagt ze uiteen. Hij is dan ook maar een huurling en heeft geen hart voor de schapen. Ik ken de mijnen en de mijnen kennen Mij, zoals de Vader Mij kent en Ik de Vader ken. Ik geef mijn leven voor de schapen. Ik heb nog andere schepen, die niet uit deze schaapsstal zijn. Ook die moet ik leiden en zij zullen naar mijn stem luisteren en het zal worden: een kudde, een herder. Hierom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik mijn leven geef, om het later weer terug te nemen. Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf. Macht heb Ik om het te geven en macht om het terug te nemen: dat is de opdracht die Ik van mijn Vader heb ontvangen.'

Waarlijk herder is hij die bekwaam is de verloren geestelijke schapen, door zijn argeloosheid, door zijn persoonlijke ijver en zijn gebed op te zoeken en weer op te richten. Stuurman is hij, die van God en door zijn inspanningen de geestelijke kracht ontvangen heeft en bekwaam is om zijn schip niet alleen uit de springvloed te trekken, maar ook uit de afgrond zelve. Geneesheer is hij, die een lichaam en een ziel bezit vrij van ziekte, en geen enkel geneesmiddel voor hen nodig heeft. Een goed stuurman zal zijn schip redden en een goede herder zijn ziekelijke schapen ten leve wekken en genezen. Dat de herder niet ophoudt om de fluit van zijn woord te gebruiken maken, terwijl de schapen aan het grazen zijn, vooral als de schapen aanstalten maken om te gaan slapen, want niets anders vreest de wolf zozeer, als de klank van de herderlijke fluit. In de mate dat de schapen voortdurend de herder volgen en vorderingen maken, in die mate zal hij hun verdediging op zich nemen bij de Heer des huizes. Liefde zal de ware herder tonen, want uit liefde werd de Grote Herder gekruisigd.

Op Pinksteren trad Petrus naar voren met de elf en verhief zijn stem om het woord tot hen te richten: 'Gij allen, joodse mannen en bewoners van Jeruza­lem, weet dit wel en luistert aandachtig naar mijn woorden. Voor heel het huis van Israel moet dus onomstotelijk vaststaan, dat God Hem en Heer en Christus heeft gemaakt, die Jezus, die gij gekrui­sigd hebt.' Toen zij dit hoorden, waren zij diep getroffen en zeiden tot Petrus en de overige apostelen: 'Wat moeten we doen, mannen broeders?' Petrus gaf hun ten antwoord: 'Bekeert u en ieder van u late zich dopen in de naam van Jezus Christus tot vergeving van uw zonden. Dan zult gij als gave de heilige Geest ontvan­gen. Want die belofte geldt u, uw kinderen en allen die verre zijn, zovelen de Heer onze God roepen zal.' Met nog vele andere woorden legde hij getuigenis af, en hij vermaande hen: 'Redt u uit dit ontaarde geslacht.' Die zijn woord aannamen lieten zich dopen, zodat op die dag ongeveer drieduizend mensen zich aansloten.