Zoekt de Heer, nu Hij te vinden is, roept Hem aan: Hij is nabij, De zondaar moet zijn weg verlaten en de boosdoener zijn gedachten; en terugkeren naar de Heer, die zich over hem erbarmen zal, naar onze God, die immers rijkelijk vergeeft. Want mijn gedachten zijn niet uw gedachten, en uw wegen niet mijn wegen, zo luidt de godsspraak van de Heer, want zoals de hemel hoger is dan de aarde, zo gaan ook mijn wegen uw wegen te boven, en mijn gedachten uw gedachten.
U wil ik prijzen iedere dag uw Naam verheerlijken voor altijd en eeuwig. De Heer is groot en alle lof waardig zijn grootheid is niet te doorgronden! De Heer is vol liefde en medelijden lankmoedig en zeer goedgunstig De Heer is bezorgd voor iedere mens, barmhartig voor al wat Hij maakte. De Heer is rechtvaardig op al zijn wegen, en heilig in al wat Hij doet. Nabij is de Heer voor elk die Hem aanroept, voor elk die oprecht tot Hem bidt.
Broeders en zusters, of ik moet leven of sterven, Christus zal in mij verheerlijkt worden. Want voor mij is leven Christus en sterven winst. Maar blijf ik leven, dan wacht mij vruchtbare arbeid. Daarom weet ik niet wat ik moet kiezen. Ik word naar twee kanten getrokken: ik verlang heen te gaan om met Christus te zijn, want dat is verreweg het beste. Maar voor u is het nuttiger dat ik nog hier blijf. Alleen, gij moet een leven leiden dat het evangelie van Christus waardig is.
In die tijd verhaalde Jezus de volgende gelijkenis: Met het Rijk der hemelen is het als met een landeigenaar die vroeg in de morgen uitging om arbeiders te huren voor zijn wijngaard. Hij werd het met de arbeiders eens voor een denarie per dag en stuurde ze naar zijn wijngaard. Rond het derde uur ging hij er weer op uit en zag nog anderen werkloos op de markt staan tot wie hij zei: Gaat ook naar mijn wijngaard en ik zal u geven wat billijk is. En zij gingen. Rond het elfde uur ging hij opnieuw uit en vond er weer anderen staan. Hij zei tot hen: Wat staat ge heel de dag werkloos? Ze antwoordden hem: Niemand heeft ons gehuurd. Daarop zei hij tot hen: Gaat ook gij naar mijn wijngaard. Bij het vallen van de avond sprak de eigenaar van de wijngaard tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders en betaal hun uit, te beginnen met de laatsten en zo tot de eersten. Toen de arbeiders van het elfde uur kwamen, kregen zij elk een denarie; toen nu ook de eersten kwamen, meenden dezen dat zij meer zouden krijgen, maar ook zij kregen ieder de overeengekomen denarie. Ze namen hem wel aan, maar begonnen tegen de landeigenaar te morren en zeiden: Dezen hier, die het laatst gekomen zijn, hebben maar een uur gewerkt en gij stelt ze gelijk met ons die de last van de dag en de brandende hitte hebben gedragen. Maar hij antwoordde een van hen: Vriend, ik doe u toch geen onrecht? Zijt gij niet met mij overeengekomen voor een denarie? Neem wat u toekomt en ga heen. Mag ik soms met het mijne niet doen wat ik verkies of zijt ge kwaad, omdat ik goed ben? Zo zullen de laatsten de eersten en de eersten de laatsten zijn.'
De Heer houdt nooit op met het sturen van arbeiders om zijn wijngaard te bewerken (...): door de voorvaderen, vervolgens de wetgeleerden en de profeten, en tenslotte door de apostelen werkte Hij op een of andere wijze, om zijn wijngaard te bewerken namelijk door tussenkomst van zijn arbeiders. Allen die met een oprecht geloof goede werken hebben gedaan, waren arbeiders van die wijngaard (...). De arbeiders op de verschillende momenten in de dag, het derde, het zesde en het negende uur verwijzen naar het oude Hebreeuwse volk, dat zich (...) sinds het begin van de wereld, erop toelegde om God te dienen met een oprecht geloof. Zij is, zogezegd, niet opgehouden met het bewerken van de wijngaard. Maar op het elfde uur werden de heidenen geroepen, en tot hen richt Hij de woorden: "Waarom bent u de hele dag werkeloos gebleven?" Want gedurende lange tijd waarop ze over de wereld trokken, hebben de heidenen veronachtzaamd om met betrekking tot het eeuwige leven te werken, en ze leefden als het ware de hele dag zonder iets te doen. Maar merk op, mijn zusters en broeders, wat ze antwoordden op de vraag die hun gesteld werd: "Omdat niemand ons in dienst heeft genomen". Immers was er geen enkele voorvader of profeet naar hen toegekomen. En wat wil: "Niemand heeft ons aangenomen om te werken", anders zeggen dan "Niemand heeft ons de wegen ten leven verkondigd"? Maar wat hebben wij voor een excuus om niet te werken, om geen goede werken te doen? Herinner u dat u het geloof vanaf de geboorte uit de schoot van uw moeder ontvangen hebt , dat u vanaf de wieg woorden ten leven hebt gehoord en dat u tegelijk met de moedermelk van de hemelse leer hebt gedronken uit de borst van de heilige Kerk.