Broeders en zusters, bedenkt dat gij indertijd van Christus gescheiden waart, uitgesloten van de gemeenschap van Israel en van de verbonden waaraan de belofte verbonden was, zonder hoop en zonder God in de wereld. Thans echter zijt gij die eertijds veraf waart, in Christus Jezus dichtbij gekomen, door het bloed van Christus. Want Hij is onze vrede, Hij die de twee werelden een gemaakt heeft, en de scheidsmuur heeft neergehaald, door in zijn vlees de vijandschap, de wet der geboden met haar verordeningen, te vernietigen. Hij heeft vrede gesticht door in zijn persoon uit de twee een nieuwe mens te scheppen, en die beiden in een lichaam met God te verzoenen door het kruis, waaraan Hij de vijandschap heeft gedood. En Hij is gekomen en Hij heeft vrede verkondigd aan u die veraf waart en vrede aan hen die dichtbij waren. Want door Hem hebben wij beiden in een Geest de toegang tot de Vader. Zo zijt gij dus geen vreemdelingen en ontheemden meer, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl de sluitsteen Christus Jezus zelf is, die het hele bouwwerk in zijn voegen houdt. In Hem groeit het uit tot een heilige tempel in de Heer. In Hem wordt ook gij mee opgebouwd tot een woonstede van God, in de Geest.
Aanhoren wil ik wat God ons zegt. De Heer spreekt woorden van vrede. Voor wie Hem eren is zijn hulp nabij: zijn glorie komt wonen in ons land. Trouw en waarheid omhelzen elkaar, recht en vrede begroeten elkaar met een kus. Uit de aarde bloeit de waarheid op, het recht ziet uit de hemel toe. De Heer geeft al het goede: ons land zal vruchten geven. Het recht gaat voor God uit en baant voor Hem de weg.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Houdt uw lenden omgord en de lampen brandend! Gedraagt u als mensen die wachten op de terugkomst van hun heer, die naar de bruiloft is, om als hij aankomt en klopt, hem aanstonds open te doen. Gelukkig de dienaars, die de heer bij zijn komst wakende zal vinden. Voorwaar, Ik zeg u: Hij zal zich omgorden, hen aan tafel nodigen en langs hen gaan om te bedienen. Al komt hij ook in de tweede of in de derde nachtwake, gelukkig zijn de dienaars die hij zo aantreft.
Deze woorden betekenen: u moet wakker zijn en waakzaam, want u kent het tijdstip niet waarop de Heer naar de bruiloft komt… Want vanaf het moment dat er een gevoel van trots, van zelfgenoegzaamheid of eigen wil de mens binnenkomt, dan is de Vijand daar ook meteen bij en hij snijdt de kostbare vrucht van al diens goede werken af. Kinderen! Hoe vaak zien we het niet bij mensen die grote werken hebben gedaan... en ze hebben ook nog een grote bekendheid gekregen…, maar de zelfgenoegzaamheid heeft hun van alles ontdaan… Men zal ze achter andere arme en eenvoudige mensen, die niemand waardeert om hun uiterlijk of om hun werken, plaatsen. Omdat ze zich verlagen met nederigheid zullen de laatsten boven de eersten worden geplaatst… Waak dus met een oplettende ziel en met uw geopende ogen zult u de zuivere waarheid zien… “Doe uw gordel om en houd de lampen brandend.” Hier zijn drie punten bij aan te tekenen. Ten eerste: de lendenen moeten omgord zijn met een dienstkleed dat men goed vastbindt met een touw, zoals een beteugeld paard, om deze te kunnen leiden tegen zijn wil in…; die lendenen zijn het genot van de zintuigen die men moet binden en afremmen… Ten tweede: u moet brandende lampen in uw handen dragen, dat wil zeggen de werken van liefde. Uw handen moeten nooit stoppen met het doen van ware en brandende liefdeswerken… Ten derde: u moet wachten op de Heer wanneer Hij naar de bruiloft komt… : “de Heer zal ze aan tafel nodigen; zijn gordel omdoen, en ze bedienen.” Deze bruiloft waar de Heer naartoe komt, vindt plaats in het meest intieme deel van de ziel, op haar bodem, daar waar het edele beeld zich bevindt. Wat een intiem contact tussen de ziel en God op deze bodem en van God met haar, en wat een geweldig werk doet God daar! Wat een vreugde en genieten vindt daar plaats! Dat overstijgt elk gevoel en elke intelligentie, en toch weet de mens hier niets van en ervaart hij er niets van.
Broeders en zusters, gij die dood waart door uw afdwalingen en uw zonden, waarin gij eertijds hebt geleefd volgens de god van deze wereld, de heerser over het machtsgebied van de lucht, de geest die nog altijd aan het werk is onder de weerspannigen... Trouwens, ook wij allen, zonder uitzondering, hebben vroeger tot hen behoord, toen wij ons leven lieten beheersen door zondige begeerten en deden wat onze zelfzucht en onze boze neigingen van ons wilden. Uit onszelf waren wij een voorwerp van Gods toorn, evenzeer als de anderen. Maar God, die rijk is aan erbarming, heeft wegens de grote liefde waarmee Hij ons heeft liefgehad, ons met Christus ten leven gewekt, hoewel wij dood waren door onze zonden; aan zijn genade dankt gij uw redding. En Hij heeft ons samen met Hem doen opstaan en zetelen in de hemelen, in Christus Jezus, om de naderbij komende eeuwen de overgrote rijkdom van zijn genade te tonen door zijn goedheid jegens ons in Christus Jezus. Ja, aan die genade dankt gij uw heil, door het geloof; niet aan uzelf, Gods gave is het; niet aan uw prestaties, niemand mag zich verhovaardigen. Gods werk zijn wij, geschapen in Christus Jezus, om in ons leven de goede daden te realiseren die God voor ons al bereid heeft.