Zijt Gij niet vanouds Heer, zijt Gij niet mijn God, mijn heilige, de overwinnaar van de dood? Om het oordeel te voltrekken, Heer, hebt Gij dit volk aangewezen. Om te kastijden, Rots, hebt Gij het aangesteld. Gij wiens ogen te zuiver zijn om het kwaad aan te zien, Gij die het onrecht niet onbewogen kunt gadeslaan, hoe kunt Gij de verraders aanzien en zwijgen, als de schurk verslindt een man, rechtvaardiger dan hijzelf? Gij behandelt de mensen als de vissen in de zee, als het wemelend gedierte dat geen meester heeft. De Chaldeeër slaat ze allen aan de haak, hij sleept ze mee in zijn net, hij brengt ze bijeen in zijn fuik. Daarom verheugt hij zich en jubelt hij het uit. Daarom brengt hij offers aan zijn net en brandt hij wierook voor zijn fuik: daaraan dankt hij zijn vette buit, zijn overvloedig maal. Mag hij dan zijn net maar blijven ledigen? Mag hij ermee doorgaan de volken meedogenloos uit te moorden? Ik zal mijn wachtpost betrekken, ik ga op de wallen staan; ik wil uitkijken om te zien, wat Hij mij zeggen zal, het antwoord, dat ik te horen krijg op mijn bezwaren. De Heer gaf mij antwoord: “Schrijf het visioen op, zet het duidelijk op schrift, zodat men het vlot kan lezen. Want dit visioen - al wacht het de vastgestelde tijd nog af - hunkert niettemin naar zijn vervulling: het vertelt geen leugen. Al blijft het ook uit, geef het wachten niet op, want komen doet het beslist en het komt niet te laat. Bezwijken zal hij, die in zijn hart niet deugt; de rechtvaardige echter blijft leven door zijn trouw.”
Zo vergaat het hun! Maar de Heer zetelt voor eeuwig, zijn rechterstoel staat onwrikbaar vast. Hij bestuurt de wereld naar recht en wet, alle volken berecht hij eerlijk Zo bleef Jahweh een toevlucht voor de verdrukten, Een wijkplaats in tijden van nood; Die uw Naam kennen, mochten steeds op U hopen, Want nooit verliet Gij, die U zochten, o Jahweh! Zingt nu voor Jahweh, die de Sion bewoont, Roept tot de volken zijn daden; Want de Bloedwreker blijft de verdrukten gedenken, Vergeet hun noodkreten niet.
Toen zij bij het volk gekomen waren, kwam een man naar Hem toe, wierp zich op de knieen voor Hem neer en sprak: 'Heer, ontferm U over mijn zoon, want hij lijdt aan vallende ziekte en is er slecht aan toe. Dikwijls valt hij in het vuur en in het water. Ik heb hem bij uw leerlingen gebracht, maar die waren niet bij machte hem te genezen.' Jezus gaf ten antwoord: 'O, ongelovig en verworden geslacht, hoelang nog moet Ik bij u zijn, hoelang nog u verdragen? Brengt hem hier bij Mij.' En onder de dwang van Jezus'‘‘‘ woord ging de boze geest uit hem weg; op datzelfde ogenblik was de jongen genezen. Toen de leerlingen met Jezus alleen waren, vroegen zij Hem: 'Waarom hebben wij hem niet uit kunnen drijven?' Jezus zei hun: 'Voorwaar, Ik zeg u: wanneer gij een geloof bezit, ook al is dit klein als een mosterdzaadje, dan kunt ge tot deze berg zeggen: verplaats u van hier naar daar, en hij zal zich verplaatsen. Niets zal u onmogelijk zijn.'
Het gaat erom het geloof te bestuderen of te belijden, te verwerven en vast te houden, alleen dat geloof dat je vandaag door de Kerk is overgedragen, het geloof dat steunt op de Schrift. Niet allen kunnen de Schriften lezen; sommigen door hun onwetendheid, anderen omdat hun bezigheden ze verwijderen van de kennis. Opdat deze onwetendheid niet de dood van de ziel brengt, sluiten we in deze enkele verzen van het Credo de hele leer van het geloof... Bewaar het geloof, waarvan je zojuist de tekst hebt gehoord, in je herinnering. Ontvang ook, wanneer het moment gekomen zal zijn, over elk van deze artikelen getuigenis van de goddelijke Schriften. Want deze samenvatting van het geloof is geen gril van mensen die het hebben samengesteld; men heeft, door de Schrift heen, de belangrijkste punten uitgekozen om het geheel van het geloof samen te vatten. En evenals er in het mosterdzaadje, in dat ene kleine zaadje, vele takken ingesloten zitten (Mt 13,32), zo ook omvat het symbool van dit geloof, in een paar woorden alle wijsheid van de toewijding van het Oude en Nieuwe Testament. Let dus op, mijn broeders en zusters, bewaar de lering die u nu is overgebracht, en “graveer het in uw harten” (2Kor 3,3)... Zoals de apostel Paulus zegt: “Ik vermaan u ten overstaan van God, die alles ten leven wekt, en van Christus Jezus, die voor Pontius Pilatus de goede belijdenis heeft afgelegd, houd u stipt en onberispelijk aan dit gebod tot de verschijning van onze Heer Jezus Christus” (1Tm 6,13v).
Zie, daar over de bergen, snelt een boodschapper. Hij kondigt vrede aan. Vier de feesten, Juda, los je geloften in, want nooit meer trekken schurken door je land, ze zijn volledig uitgeroeid. De Heer herstelt het aanzien van Jakob, van Israël, door vernielers vernield, die zijn ranken verwoestten. Wee de bloedstad, een en al leugen, vol oorlogsbuit, het roven houdt niet op. Hoor! Knallende zwepen! Hoor! Daverende wielen! Dravende paarden, dansende wagens, steigerende ruiters, vlammende zwaarden, bliksemende lansen! Vele doden, massa’s lichamen, ontelbare lijken, je struikelt over de lijken. Ik werp vuil op u neer, Maak u tot schande en schouwspel. Dan zal al, die u ziet, van u vluchten, En zeggen: Nineve ligt verwoest! Wie zal haar beklagen, Waar zoek ik troosters voor haar?