Nabot de Jizreëliet bezat een wijngaard, gelegen te Jizreël, naast het paleis van Achab, de koning van Samaria. Daarom sprak Achab tot Nabot: Geef mij uw wijngaard, dan maak ik er een moestuin van; want hij ligt vlak bij mijn paleis. Ik geef er u een betere voor terug, of wanneer ge dit liever hebt, de waarde in geld. Maar Nabot gaf Achab ten antwoord: de Heer beware mij er voor, u het erfdeel van mijn vaderen te geven. Hierop ging Achab verdrietig en toornig naar huis, omdat Nabot uit Jizreël hem had gezegd: Ik geef u het erfdeel van mijn vaderen niet. Hij ging op zijn bed liggen, wendde het hoofd af en wilde niet eten. Toen kwam zijn vrouw Izébel bij hem en vroeg: Waarom zijt ge toch zo verdrietig, en eet ge niet? Hij antwoordde haar: Ik heb met Nabot uit Jizreël gesproken en hem gezegd: "Verkoop mij uw wijngaard, of wanneer ge dit liever hebt, dan geef ik er u een andere voor in de plaats." En hij antwoordde: "Ik geef u mijn wijngaard niet." Maar zijn vrouw Izébel zeide tot hem: Gij zijt me ook een koning van Israël! Sta op en eet, en zit er maar niet over in; ik bezorg u de wijngaard van Nabot wel. Daarop schreef zij een brief uit Achabs naam, sloot die met zijn zegel, en zond hem aan de oudsten en de leiders, die bij Nabot in de stad woonden. Ze schreef in de brief als volgt: Kondigt een vasten af en laat Nabot vooraan zitten, als het volk bijeen is. Dan moet ge een paar deugnieten tegen hem laten optreden, die hem er van betichten, dat hij God en den koning heeft gelasterd. Leidt hem daarna weg, en stenigt hem dood. Zijn medeburgers, de oudsten en de leiders, deden wat Izébel hun had bevolen in de brief, die ze hun geschreven had. Zij kondigden een vasten af, en toen het volk bijeen was, plaatsten ze Nabot vooraan. Nu kwamen er een paar deugnieten, die tegen hem optraden, en ten overstaan van het volk getuigden: Nabot heeft God en den koning gelasterd! En men bracht hem buiten de stad, waar hij dood werd gestenigd. Toen berichtten zij aan Izébel: Men heeft Nabot gestenigd; hij is dood. Zodra Izébel vernam, dat Nabot gestenigd en dood was, sprak ze tot Achab: Sta op, en neem de wijngaard van Nabot uit Jizreël in bezit, die hij u niet voor geld wilde afstaan; want Nabot leeft niet meer, maar is dood. Toen Achab hoorde, dat Nabot dood was, ging hij heen, en nam de wijngaard van Nabot uit Jizreël in bezit.
Heer, luister naar wat ik U zeggen wil, sla acht op mijn smartelijk zuchten. Aanhoor de stem die uw aandacht vraagt, want Gij zijt mijn God en mijn koning. Reeds vroeg in de morgen hoort Gij mijn stem, reeds vroeg mijn hoop en verlangen. Gij zijt toch geen God, die onrecht verdraagt, bij U kan geen booswicht vertoeven. Geen zondaar kan U in de ogen zien, Gij haat hen die onrecht bedrijven. Die leugentaal spreken vernietigt Gij, Gij gruwt van bloeddorst en wreedheid.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Gij hebt gehoord dat er gezegd is: Oog om oog, tand om tand. Maar ik zeg u geen weerstand te bieden aan het onrecht, doch als iemand u op de rechterwang slaat, keer hem dan ook de andere toe. En als iemand u voor het gerecht wil dagen en uw onderkleed afnemen, laat hem dan ook het bovenkleed. En als iemand u vordert een mijl met hem te gaan, ga er dan twee met hem. Geef aan wie u vraagt, en wend u niet af als iemand van u lenen wil.
Leven van de Liefde is geven zonder maat zonder er hierbeneden loon voor te vragen. Ach, zonder te rekenen geef ik, als men liefheeft, rekent men niet! Ach Goddelijk Hart, overstromend van tederheid, ik heb alles gegeven … en ren lichtvoetig: Ik heb niets meer behalve mijn rijkdom: leven van de Liefde. Leven van de Liefde is elke vrees uitbannen, elke herinnering aan fouten uit het verleden. Van mijn zonden zie ik geen enkele afdruk, in één ogenblik heeft de Liefde alles verbrandt! Goddelijke vlam, o zoete oven, in U plaats ik mijn verblijf. Met uw vuren zing ik vol vreugde (cf Dn 3,51): “Ik leef van de Liefde!”… “Leven van de Liefde, wat een vreemde dwaasheid!” zegt iedereen tegen mij. “Ach, stop met zingen, Verlies niet uw parfum, uw leven: Weet het nuttig te gebruiken!” U liefhebben, Jezus, wat is dat een vruchtbaar verlies! Al mijn parfums zijn onvoorwaardelijk voor U. Als ik deze wereld uitga, wil ik zingen: “Ik sterf van de Liefde!” Liefhebben is alles geven, en zichzelf geven.
Nadat zij van Refidim opgebroken, en in de woestijn van de Sinaï waren gekomen, sloeg Israël zijn legerplaats op in de woestijn, en legerde zich daar tegenover de berg. Nu klom Moses omhoog naar God. En Jahweh riep tot hem van de berg: Dit moet ge aan het huis van Jakob zeggen, en aan Israëls zonen verkondigen: "Gij hebt gezien, wat Ik aan Egypte gedaan heb, hoe Ik u op adelaarsvleugelen heb gedragen en u tot Mij heb gebracht. Zo gij Mij gehoorzaamt en mijn Verbond onderhoudt, zult gij onder alle volken mijn bijzonder eigendom zijn; want Mij behoort de hele aarde. Gij zult Mij een koninkrijk van priesters zijn en een heilig volk". Zo moet ge tot de zonen Israëls spreken.