Dit zegt de Heer tot mij: 'Ga een linnen lendendoek kopen, sla die om uw middel en zorg dat hij niet nat wordt.' Ik kocht dus een lendendoek, zoals de Heer had gevraagd, en sloeg die om mijn middel. Weer kwam het woord van de Heer tot mij: 'Ga naar de Eufraat met de lendendoek die gij gekocht hebt om uw middel, en verberg hem daar in een rotsspleet.' Ik ging naar de Eufraat en verborg hem daar, zoals de Heer mij bevolen had. Geruime tijd nadien zei de Heer tot mij: 'Ga naar de Eufraat en haal de lendendoek op die ge daar op mijn bevel hebt verborgen.' Ik ging naar de Eufraat, zocht de plek op waar ik de lendendoek had verborgen en haalde hem weer te voorschijn. Maar de lendendoek was vergaan, hij deugde nergens meer voor. Daarna kwam het woord van de Heer tot mij: 'Dit zegt de Heer: Op dezelfde manier zal Ik de trots van Juda en van Jeruzalem laten vergaan. Dit verdorven volk dat niet naar mijn woorden wil luisteren, en hardnekkig zijn eigen weg gaat, dat achter vreemde goden aanloopt, hen dient en vereert, wordt als deze lendendoek die nergens meer voor deugt. Want zo vast als een lendendoek zit om het middel van een man, zo vast had Ik heel Israël en heel Juda aan Mij gehecht ‑ godsspraak van de Heer ‑; ze zouden mijn volk, mijn eer, mijn roem en mijn glorie zijn. Maar ze hebben niet geluisterd.'
De Rots, die u verwekte, hebt ge verlaten, Vergeten de God die u heeft verwekt. De Heer zag het aan en in toorn ontbrand verwierp Hij zijn zonen en dochters. Hij sprak: mijn gelaat verberg Ik voor hen Ik wil eens zien hoe dit afloopt Het geslacht dat verdorven is, het zijn onbetrouwbare lieden. Zij tarten Mij met hun goden van niets zij tergen mij met armzalige wezens dan tart Ik heb ook met een volk van niets, dan terg Ik hen ook met armzalige mensen
In die tijd hield Jezus andere gelijkenis voor: 'Het Rijk der hemelen gelijkt op een mosterdzaadje, dat iemand op zijn akker zaaide. Weliswaar is dit het allerkleinste zaadje, maar wanneer het is opgeschoten, is het groter dan de andere tuingewassen; het wordt een boom, zodat de vogels uit de lucht in zijn takken komen nestelen.' Nog een andere gelijkenis vertelde Hij hun: 'Het Rijk der hemelen gelijkt op gist, die een vrouw in drie maten bloem verwerkte, totdat deze in hun geheel gegist waren.' Dit alles sprak Jezus tot het volk in gelijkenissen en zonder gelijkenissen leerde Hij hun niets, opdat in vervulling zou gaan het door de profeet gesproken woord: Ik zal mijn mond openen in gelijkenissen, Ik zal openbaren wat verborgen is geweest vanaf de grondvesting der wereld.
Wij lezen in het Evangelie: “Als een graankorrel niet in de akkergrond sterft, blijft hij onvruchtbaar. Maar hij moet sterven, alleen dan brengt hij rijke vruchten voort” (Joh 12,24). De Heer Jezus is de graankorrel, maar Hij is ook de gist… Door als mens en alleen in de wereld te komen, heeft de Heer Jezus aan alle mensen de mogelijkheid gegeven om te worden wie Hijzelf was. Elk mens die zich verenigt met het gist van Christus, wordt zelf ook gist, dat is nuttig voor hemzelf en biedt profijt aan allen; hij zal gered worden en hij zal anderen redden. Alvorens in een berg meel te worden verspreid, wordt de gist gebroken, verpletterd, verkruimeld en wordt het volledig opgelost – maar dan verzamelt het in eenzelfde fermentatieproces de ontelbare granen die verspreid zijn in het meel. Het brengt de substantie tot één stevig lichaam, dat op zichzelf, even onsamenhangend was als stofdeeltjes; uiteindelijk maakt het één bruikbaar deeg van wat eerst leek op vruchteloos strooisel. Zo werd ook de Heer Jezus Christus, die gist is voor de hele wereld, die gebroken is door het vele lijden, en die vernietigd is en zijn sap, dat wil zeggen zijn kostbaar bloed, is over ons uitgegoten, om daarmee, door er de hele verstrooide mensheid in te vermengen, deze te versterken. Wij die als meel van volkeren waren, zie hoe we verzameld zijn als door het gist; wij, die ellendig neergezet zijn over heel de aarde, verspreid en gebroken, zie hoe we verenigd zijn in het lichaam van Christus, dankzij de kracht van zijn Passie.
In die dagen verscheen de Heer 's nachts in een droom aan Salomo. ‘Vraag wat je wilt,’ zei God, ‘ik zal het je geven.’ U, Heer, mijn God, hebt mij als opvolger van mijn vader David als koning aangesteld. Maar ik ben nog zo jong en ik heb geen ervaring. Ik sta nu voor de taak uw uitverkoren volk te leiden, een volk zo talrijk dat het niet te tellen is. Schenk uw dienaar een opmerkzame geest, zodat ik uw volk kan besturen en onderscheid kan maken tussen goed en kwaad. Want hoe zou ik anders recht kunnen spreken over dit immense volk van u?’ Het beviel de Heer dat Salomo juist hierom vroeg, en hij zei tegen hem: ‘Omdat je hierom vraagt – niet om een lang leven of grote rijkdom of de dood van je vijanden, maar om het vermogen om te luisteren en te onderscheiden tussen recht en onrecht – zal ik je wens vervullen. Ik zal je zo veel wijsheid en onderscheidingsvermogen schenken dat je iedereen vóór jou en na jou overtreft.