In die dagen werd Hizkia dodelijk ziek. De profeet Jesaja, de zoon van Amos, ging naar hem toe en zei tot hem: ''Dit zegt de Heer: stel orde op uw huis, want gij gaat sterven en zult niet in leven blijven.' Toen keerde Hizkia zijn gezicht naar de muur en bad tot de Heer: 'Ach Heer, bedenk toch hoe ik onder uw ogen geleefd heb met een trouw en toegewijd hart, en hoe ik gedaan heb wat U behaagt.' En Hizkia weende luid. Het woord van de Heer kwam tot Jesaja: 'Ga aan Hizkia zeggen: Dit zegt de Heer, de God van uw vader David: Ik heb uw gebed gehoord, uw tranen gezien. Ik zal aan uw leven vijftien jaar toevoegen; Ik zal u en deze stad uit de greep van de koning van Assur redden en Ik neem deze stad onder mijn hoede. Jesaja had gezegd: ''Haal een vijgekoek en leg die op zijn gezwel, dan zal hij weer opleven.' Daarop had Hizkia gevraagd: ''Aan welk teken kan ik zien dat ik weer zal opgaan naar de tempel van de Heer?' Dit is het teken dat de Heer u zal geven om u te laten weten dat de Heer inderdaad het woord zal nakomen dat Hij gesproken heeft. Ik laat op de trap van Achaz de schaduw die de zon al tien treden omlaag heeft doen gaan, tien treden omhoog gaan.' En de zon keerde tien treden terug op de treden die ze reeds afgedaald was.
Ik sprak: in de bloei van mijn leven bereik ik de poort van het dodenrijk, beroofd van de rest van mijn jaren. Ik sprak: de Heer zal ik nooit meer aanschouwen, geen mens zal ik ooit nog zien. Mijn woning op aarde wordt afgebroken en neergehaald als een herderstent. De wevers rollen mijn leven op en snijden mij af van de schering. Ik kan slechts leven door uw genade, bij U alleen vindt mijn geest weer moed. Gij kunt mij genezen, mijn leven bewaren.
Eens ging Jezus op een sabbat door de korenvelden; zijn leerlingen nu kregen honger en begonnen aren te plukken en te eten. De Farizeeën zagen dat en zeiden toe Hem: 'Uw leerlingen doen daar iets wat op sabbat niet geoorloofd is.' Hij gaf hun ten antwoord ten antwoord: 'Hebt gij niet gelezen wat David deed toen hij en zijn metgezellen honger kregen? Hoe hij het huis van God binnenging en de toonbroden opat die noch hij, noch zijn metgezellen, maar alleen de priesters mochten eten? Of hebt gij niet in de Wet gelezen, dat de priesters elke sabbat in de tempel de sabbat schenden en toch niet schuldig zijn? Ik echter zeg u: Hier is meer dan de tempel. Indien het maar tot u doorgedrongen was wat het zeggen wil: Ik wil liever barmhartigheid dan offers, dan zoudt gij deze onschuldigen niet veroordeeld hebben. Want de Mensenzoon is Heer van de sabbat.'
De sabbat werd ingesteld als een heilige dag; alle heiligen en alle rechtvaardigen moeten sabbat vieren... Hieruit bestaat voor de christen het houden van sabbat: op de sabbatdag moet men hierbeneden geen enkel werk doen; men moet afzien van alle aardse werken, niets doen wat uit de wereld voortkomt, zich helemaal wijden aan geestelijke werken, naar de kerk gaan, oplettend zijn bij de lezing uit de Schrift en op de uitleg die men erover geeft, aan de dingen van de hemel denken, zich bezighouden met de hoop op het toekomstige leven, het komende oordeel voor ogen hebben, mediteren, niet over zichtbare en aanwezige werkelijkheden, maar over toekomstige en onzichtbare werkelijkheden. De joden moeten daar ook allemaal op letten. En zelfs bij hen doen de smeden, de metselaars, alle handwerkslieden niets op de sabbatdag. Maar op die dag verkondigen de lectoren de Heilige Schrift, de kerkleraren verklaren de Wet van God, ze onderbreken hun functie niet en toch ontheiligen ze niet de sabbat. Mijn Heer zelf heeft het erkend: "Hebt u niet gelezen, zei Hij tegen hen, dat de priesters in de Tempel niet op sabbat rusten en toch geen fout begaan?" Dus degene die afziet van de werken van deze wereld en die zich vrij maakt voor geestelijke arbeid, diegene doet op sabbat een offer en heiligt de sabbat als een feestdag... Tijdens de sabbat blijft iedereen thuis en gaat niet uit. Waar is dus het verblijf van de geestelijke ziel? Dat verblijf is de rechtvaardigheid, de waarheid, de wijsheid, de heiligheid; dat alles is Christus, Hij is het verblijf van de ziel. Men moet niet uit dat verblijf gaan als men de ware sabbat wil bewaren en door offers deze feestdag vieren, naar het woord van de Heer: "Wie in Mij blijft, in hem blijf Ik ook".
Heer, het pad van de vrome is recht. Gij effent de weg voor de rechtvaardige. Ook wij, Heer, hopen op de weg die Gij in uw rechtvaardigheid baant, en naar uw naam en gedachtenis gaat ons verlangen uit. Iedere nacht verlang ik naar U, ik hunker naar U met heel mijn ziel. Als uw gerechtigheid over de aarde heerst, leren de aardbewoners wat recht is. Heer, Gij schenkt ons vrede, want zelfs al ons eigen werk hebt Gij voor ons verricht. Heer, in de nood zocht het U, het riep tot U, als het door uw straffende hand werd getroffen. Zoals een zwangere vrouw die bij het baren kronkelt en kerm in haar weeën, zo waren wij voor U, de Heer. Wij leken zwanger en kronkelden van pijn, maar niets dan wind barden wij: wij brachten het land geen uitkomst en wereldburgers werden er niet geboren. Uw doden zullen herleven, mijn gestorven lichamen weer opstaan. Allen die slapen in het stof, zullen vol vreugde ontwaken. Want de dauw die u bedekt, is een lichtende dauw: de aarde brengt de schimmen weer tot leven.