In valse waan zeggen de goddelozen tot elkaar: “Laten wij de rechtvaardige belagen, want hij is van geen nut, hij gaat in tegen onze werken, hij verwijt ons zonden tegen de wet, hij beschuldigt ons van overtredingen tegen onze opvoeding. Hij wendt voor kennis van God te bezitten en hij noemt zich een kind van de Heer; hij is ons tot een verwijt tegen onze opvattingen geworden, alleen al hem te zien is ons een last, want zijn levensstijl is anders dan van anderen en zijn gedrag is ongewoon, als valse munt beschouwt hij ons, hij mijdt onze wegen alsof ze onrein waren, hij noemt het einde der rechtvaardigen zalig, hij beroemt er zich op dat God zijn vader is. Laten wij zien of zijn woorden waar zijn, en nemen wij als proef wat bij zijn heengaan gebeurt. Want als de rechtvaardige Gods zoon is, zal Hij hem te hulp komen en hem redden uit de hand van zijn tegenstanders. Laten wij met brutaliteit en kwelling hem aanpakken, om te zien of hij werkelijk zachtmoedig is en om zijn geduld te toetsen. Laten wij hem tot een schandelijke dood veroordelen, hij zal immers, naar zijn zeggen, toch beschermd worden." Zo redeneerden ze, maar daarmee waren ze op een dwaalspoor, want hun slechtheid verblindde hen. Zij verstonden Gods geheimen niet, zij hoopten niet op loon voor een heilig leven, noch geloofden zij in een ereprijs voor smetteloze zielen.
Van boosdoeners keert Hij zijn aangezicht af, zij worden op aarde vergeten. Naar vromen die roepen luistert de Heer en redt hen uit iedere nood. De Heer is nabij voor rouwmoedige harten, hij helpt wie zijn schuld erkent. Veel rampen zullen de vrome bedreigen, uit elk daarvan redt hem de Heer. De Heer zal over zijn beenderen waken, opdat hij er geen van breekt. De Heer redt het leven van wie Hem dient, al wie tot Hem vlucht heeft geen straf te duchten.
In die tijd trok Jezus rond in Galilea, want Hij wilde dat niet in Judea doen, omdat de Joden er op uit waren Hem te doden. Toen het echter tegen een van de Joodse feesten, het Loofhuttenfeest liep, Toen echter zijn broeders naar het feest waren gegaan, vertrok Hij ook, niet openlijk maar onopvallend. Enkele Jeruzalemmers zeiden: 'Is dit niet de man die ze zoeken te doden? En nu zie eens. Hij staat in het openbaar te spreken en men zegt Hem niets! Zou de overheid nu werkelijk erkend hebben, dat Hij de Messias is? Maar van deze man weten wij waar Hij vandaan is, wanneer echter de Messias komt, weet geen mens waar Hij vandaan komt.' Terwijl Jezus in de tempel leerde, riep Hij met luider stem: 'Gij kent mij en gij weet waar Ik vandaan ben; toch ben Ik niet uit Mijzelf gekomen, maar Hij die waarachtig is, heeft Mij gezonden, Hem kent gij niet. Ik ken Hem, omdat Ik uit Hem ben en Hij Mij heeft gezonden.' Ze wilden zich van Hem meester maken, maar niemand sloeg de hand aan Hem, want zijn uur was nog niet gekomen.
Als u in Christus gelooft, doe dan de werken van Christus, opdat uw geloof leeft; de liefde zal dat geloof aansporen, de daden zijn er het bewijs van. Als u pretendeert in Jezus Christus te verblijven, dan moet u voortgaan zoals Hij. Als u de glorie zoekt, als u de gelukkigen van deze wereld benijdt, als u kwaad spreekt over afwezigen en als u kwaad met kwaad vergeldt, dan zijn dat dingen die Christus niet heeft gedaan. U zegt dat u God kent, maar uw daden ontkennen het…: “Die mens eert Mij met de lippen, zegt de Schrift, maar zijn hart is ver van Mij verwijderd” (Jes 29,13; Mt 15,8)... Welnu, het geloof, zelfs als het oprecht is, is niet voldoende om er een heilige, een rechtvaardig mens, van te maken, als ze niet handelt vanuit de liefde. Hij die zonder liefde is, is niet in staat om de Bruid, de Kerk van Christus, te beminnen. En de werken, zelfs als ze vervuld zijn in oprechtheid, zullen niet zonder geloof in staat zijn om het hart oprecht te maken. Men kan een mens rechtvaardigheid toekennen, terwijl hij God niet behaagt; of, “Zonder het geloof is het onmogelijk God welgevallig te zijn” (Heb 11,6) Als hij God niet behaagt, zal God hem ook niet behagen. Maar voor wie God welgevallig is, kan niet onwelgevallig zijn voor God. Als God iemand niet bevalt, bevalt ook de Kerk, de Bruid, hem niet. Hoe kan iemand rechtvaardig zijn, die niet van God houdt, noch van zijn Kerk, over wie gezegd is: “De rechtvaardigen weten U te beminnen” (Hoogl. 1,3 Vulg). Voor de heilige is het geloof niet voldoende zonder werken, noch de werken zonder geloof, om de rechtschapenheid van ziel te verkrijgen. Broeders en zusters, wij geloven in Christus, wij moeten proberen om het rechte pad te volgen. Heffen wij ons hart, samen met onze handen, op naar God, om helemaal oprecht gevonden te worden, bevestigen we door de rechtvaardige handelingen, de juistheid van ons geloof, laten we de Kerk, de Bruid, liefhebben, die geliefd wordt door de Bruidegom, onze Heer Jezus Christus, en gezegend door God in de eeuwen der eeuwen.
In die dagen werd het woord van de Heer gericht tot de profeet Natan: “Zeg aan mijn dienaar David: Zo spreekt de Heer: Als uw dagen voleind zijn en gij bij uw vaderen rust, zal Ik de nazaat, die gij verwekt, hoog verheffen en zijn koninklijke macht in stand houden. Hij zal een huis bouwen ter ere van mijn Naam en Ik zal zijn koninklijke troon voor altijd in stand houden. Ik zal een vader voor hem zijn en hij voor mij een zoon: Zo zal uw huis en uw koninklijke macht altijd standhouden; uw troon staat vast voor eeuwig.”