Buiten U is er geen God die zorg draagt voor allen, zodat Gij zoudt moeten bewijzen dat Gij niet onrechtvaardig gevonnist hebt. Want uw kracht is de bron van de gerechtigheid en uw heerschappij over allen maakt dat Gij allen spaart. Waar in de volkomenheid van uw macht niet geloofd wordt, daar toont Gij immers uw kracht en bij hen die haar kennen beschaamt Gij de vermetelheid, Gij echter die de kracht onder uw heerschappij hebt, Gij oordeelt met zachtheid en met grote mildheid regeert Gij over ons, want wanneer Gij maar wilt, staat U de macht ten dienste. Door zo te doen hebt Gij uw volk geleerd, dat de rechtvaardige menslievend moet zijn en hebt Gij uw zonen goede hoop gegeven, dat Gij, waar gezondigd wordt, gelegenheid tot inkeer geeft.
Gij zijt immers goed en genadig, Heer, barmhartig voor elk die U aanroept. Luister dan, Heer, naar mijn bidden, geef acht op mijn smekende stem. Eens komen de volken, uw schepselen weer om U te aanbidden, uw Naam te loven Want Gij zijt groot, Heer, en groot is uw schepping Maar Gij, Heer mijn God, zijt een barmhartig en genadig geduldig mild en betrouwbaar. Let dan op mij, heb erbarmen met mij en schenk uw dienaar uw kracht
Broeders en zusters, de Geest komt onze zwakheid te hulp. Want wij weten niet eens hoe wij behoren te bidden, maar de Geest zelf pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen. En Hij die de harten doorgrondt, weet waar de Geest op zint, want Hij pleit voor de heiligen naar Gods bedoeling.
In die tijd hield Jezus de menigte deze voor: 'Het Rijk der hemelen gelijkt op een man die op zijn akker goed zaad had gezaaid; maar terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand, zaaide onkruid tussen de tarwe en ging heen. Toen de halmen opgeschoten waren en vrucht hadden gezet, was ook het onkruid te zien. Nu gingen de knechten naar hun meester en zeiden hem: Heer, ge hebt toch goed zaad op uw akker gezaaid? Hoe komt het dan dat er onkruid op staat? Hij antwoordde hun: Dat is het werk van een vijand. De knechten zeiden tot hem: Wilt ge dan dat we het bijeengaren? Maar hij zei: Neen, ik ben bang dat ge, wanneer ge het onkruid bijeengaart, de tarwe mee uittrekt. Laat beide samen opgroeien tot de oogst, en met de oogsttijd zal ik maaiers zeggen: Haalt eerst het onkruid bijeen en bindt het in bussels om te verbranden; maar slaat de tarwe op in mijn schuur.' Een andere gelijkenis hield Hij hun voor: 'Het Rijk der hemelen gelijkt op een mosterdzaadje, dat iemand op zijn akker zaaide. Weliswaar is dit het allerkleinste zaadje, maar wanneer het is opgeschoten, is het groter dan de andere tuingewassen; het wordt een boom, zodat de vogels uit de lucht in zijn takken komen nestelen.' Nog een andere gelijkenis vertelde Hij hun: 'Het Rijk der hemelen gelijkt op gist, die een vrouw in drie maten bloem verwerkte, totdat deze in hun geheel gegist waren.' Dit alles sprak Jezus tot het volk in gelijkenissen en zonder gelijkenissen leerde Hij hun niets, opdat in vervulling zou gaan het door de profeet gesproken woord: Ik zal mijn mond openen in gelijkenissen, Ik zal openbaren wat verborgen is geweest vanaf de grondvesting der wereld. Toen liet Hij de menigte gaan en keerde naar huis terug. Zijn leerlingen kwamen nu naar Hem toe en zeiden: 'Leg ons de gelijkenis uit van dat onkruid op de akker.' Hij gaf hun ten antwoord: 'Die het goede zaad zaait, is de Mensenzoon; de akker is de wereld; het goede zaad, dat zijn de kinderen van het Rijk; het onkruid zijn de kinderen van het kwaad, en de vijand die het zaaide, is de duivel. De oogst is het einde van de wereld en de maaiers zijn de engelen. Zoals nu het onkruid wordt bijeengebracht en in het vuur verbrand, zo zal het ook gaan op het einde van de wereld. De Mensenzoon zal zijn engelen uitzenden en zij zullen uit zijn Rijk bijeenbrengen allen die tot zonde verleiden en ongerechtigheid bedrijven om hen in de vuuroven te werpen, waar geween zal zijn en tandengeknars. Dan zullen de rechtvaardigen in het Koninkrijk van hun Vader schitteren als de zon. Wie oren heeft, hij luistere.
Mijn broeders [en zusters], vandaag zien wij in het evangelie dat, nadat de landeigenaar zijn zaad heeft uitgezaaid in de akker, in zijn slaap de vijand komt en daartussen het onkruid zaait. Dat wil zeggen dat God de mens goed en volmaakt geschapen had, maar dat de vijand is gekomen en de zonde heeft gezaaid. Zie hier de val van Adam, die vreselijke val die de zonde toegang heeft gegeven tot de harten van de mensen. Het onkruid moet er uitgehaald worden, zegt u? ”Nee”, zegt de Heer, uit angst dat zij bij het verwijderen van het onkruid ook het tarwe eruit zouden halen. Het hart van de mens dient zo te blijven, tot het einde: een mengeling van goed en kwaad, van ondeugd en deugd, van licht en duisternis, van koren en kaf. God heeft deze mengeling niet teniet willen doen en ons geen natuur willen teruggeven die alleen uit goed graan zou bestaan. Hij wil dat wij strijden, dat wij werken om te voorkomen dat het kwaad alles overwoekert. Het kwaad komt verleidingen zaaien op ons levenspad, maar met Gods genade kunnen wij die overwinnen, kunnen wij het onkruid verstikken. Drie dingen zijn absoluut noodzakelijk in onze strijd tegen de verleiding: het gebed om ons te verlichten, de sacramenten om ons te versterken en de waakzaamheid om ons te bewaren. Gelukkig de beproefde zielen! Want wanneer hij voorziet dat een ziel vasthoudt aan zijn eenheid met God, verdubbelt het kwaad zijn woede.