Lezingen van de Dag

Ik, Johannes, zag een anderen engel opstijgen in het oosten, die het zegel van de levende God had. De vier engelen die de opdracht hadden gekregen om schade toe te brengen aan het land en de zee riep hij met luide stem toe: ‘Laat het land en de zee en ook de bomen nog ongemoeid! Eerst moeten wij het zegel van onze God op het voorhoofd van zijn dienaren aanbrengen.’ Toen hoorde ik het aantal van hen die het zegel droegen: honderdvierenveertigduizend in totaal, afkomstig uit elke stam van Israël. Hierna zag ik dit: een onafzienbare menigte, die niet te tellen was, uit alle landen en volken, van elke stam en taal. In het wit gekleed en met palmtakken in hun hand stonden ze voor de troon en voor het Lam. Luid riepen ze: ‘De redding komt van onze God die op de troon zit en van het Lam!’ Alle engelen stonden om de troon en de oudsten en de vier wezens heen. Ze bogen zich diep neer voor de troon en aanbaden God met de woorden: ‘Amen! Lof, majesteit en wijsheid, dank en eer en macht en kracht komen onze God toe, tot in eeuwigheid. Amen.’ Een van de oudsten sprak mij aan: ‘Wie zijn dat daar in het wit, en waar komen ze vandaan?’ Ik antwoordde: 'U weet het zelf, heer.' Hij zei tegen me: 'Dat zijn degenen die uit de grote verschrikkingen gekomen zijn. Ze hebben hun kleren wit gewassen met het bloed van het Lam.'

Van de Heer is de aarde en alles wat daar leeft, de wereld en wie haar bewonen, Hij heeft haar op de zeeën gegrondvest, op de stromen heeft Hij haar verankerd. Wie mag de berg van de Heer bestijgen, wie mag staan op zijn heilige plaats? Wie reine handen heeft en een zuiver hart, zich niet inlaat met leugens. Zegen zal hij ontvangen van de Heer en recht verkrijgen van God, zijn Redder. Dat valt hun ten deel die U zoeken, die zich tot U wenden – het volk van Jakob

Dierbaren, hoe groot is de liefde die de Vader ons betoond heeft! Wij worden kinderen van God genoemd, en we zijn het ook. De wereld begrijpt ons niet, en ze kent ons niet, omdat zij Hem niet heeft erkend. Dierbaren, nu reeds zijn wij kinderen van God, en wat wij zullen zijn is nog niet geopenbaard; maar wij weten dat wanneer het geopen­baard wordt, wij Hem zullen zien zoals Hij is. Wie zulk een heil van God verwacht, maakt zich rein, zoals Christus rein is.

Toen Jezus deze menigte zag, ging Hij de berg op en, nadat Hij zich had neergezet, kwamen zijn leerlingen bij Hem. Hij nam het woord en onder­richtte hen aldus: 'Zalig de armen van geest, want aan hen behoort het Rijk der hemelen. Zalig de treurenden, want zij zullen getroost worden. Zalig de zachtmoedi­gen, want zij zullen het land bezitten. Zalig die hongeren en dorsten naar de gerech­tigheid, want zij zullen verzadigd worden. Zalig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervin­den. Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien. Zalig die vrede brengen, want zij zullen kinderen van God genoemd worden. Zalig die vervolgd worden om de gerechtigheid, want hun behoort het Rijk der hemelen. Zalig zijt gij, wanneer men u beschimpt, vervolgt en lasterlijk van allerlei kwaad beticht om Mijnent­wil: Verheugt u en juicht, want groot is uw loon in de hemel. Zo immers hebben ze de profeten vervolgd die voor u geleefd hebben.

De Schrift roept onze vrije wil op tot verschillende graden van volmaaktheid, overeenkomstig de toestand en de maat van iedere afzonderlijke ziel. Het was dan ook onmogelijk om aan allen op dezelfde wijze dezelfde kroon van heiligheid voor te houden, omdat niet allen dezelfde deugd, dezelfde wil of dezelfde vurigheid bezitten. Het goddelijke woord stelt daarom, om het zo te zeggen, verschillende graden en verschillende maten van volmaaktheid vast. Daarvan zien wij een duidelijk teken in de verscheidenheid van de evangelische zaligsprekingen. Zalig, zo wordt gezegd, zijn zij aan wie het Koninkrijk der hemelen toebehoort; zalig zij die de aarde zullen bezitten; zalig zij die getroost zullen worden; zalig zij die verzadigd zullen worden! Toch geloven wij dat er een groot verschil bestaat tussen het bewonen van de hemel en het bezitten van de aarde, hoe die aarde ook moge zijn; tussen vertroosting en de volheid en verzadiging van de gerechtigheid; en dat de afstand groot is tussen hen die barmhartigheid zullen ontvangen en hen die het zullen verdienen te genieten van het allerheerlijkste aanschouwen van God: "De ene ster verschilt in glans van de zon, de andere in glans van de maan en weer een andere in glans van een ster. Zo is het ook bij de verrijzenis van de doden." (1 Kor. 15,41-42) (…) U ziet dus dat de volmaaktheid verschillende graden kent. (…) "In het huis van mijn Vader zijn vele woningen", zegt de Verlosser (Joh. 14,2). Alle hemellichamen stralen aan het uitspansel; toch is er een groot verschil tussen de glans van de zon, de maan, Venus en de andere sterren.