Lezingen van de Dag

In die dagen sprak de tot Samuël: ‘Hoe lang blijf je nog treuren om Saul, die ik als koning van Israël verworpen heb? Kom, vul je hoorn met olie en ga voor mij naar Isaï in Betlehem, want een van zijn zonen heb ik als koning uitgekozen.’ ‘Hoe kan ik dat nu doen?’ wierp Samuël tegen. ‘Saul zal me vermoorden als hij het hoort.’ De Heer antwoordde: ‘Neem een jonge koe mee en zeg dat je bent gekomen om de Heer een offer te brengen. Nodig Isaï uit voor het offermaal, dan zal ik je laten weten wat je doen moet. Wie ik je aanwijs, die moet je voor mij zalven.’ Samuël deed wat de Heer had gezegd. Toen hij in Betlehem aankwam, kwamen de oudsten van de stad hem ongerust tegemoet en vroegen: ‘Uw komst is toch geen slecht teken?’ ‘Wees gerust,’ antwoordde Samuël. ‘Ik ben gekomen om de Heer een offer te brengen. Reinig u en neem met mij deel aan het offermaal.’ Ook Isaï en zijn zonen nodigde hij uit, en aan hen voltrok hij persoonlijk de reiniging. Bij hun aankomst viel zijn oog meteen op Eliab, en hij zei bij zichzelf: Hij die daar klaarstaat is vast en zeker degene die de Heer wil zalven. Maar de Heer zei tegen Samuël: ‘Ga niet af op zijn voorkomen en zijn rijzige gestalte. Ik heb hem afgewezen. Het gaat niet om wat de mens ziet: de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de Heer kijkt naar het hart.’ Toen riep Isaï Abinadab en stelde hem aan Samuël voor, maar die zei: ‘Ook hem heeft de Heer niet gekozen.’ Isaï stelde Samma voor, maar weer zei Samuël: ‘Ook hem heeft de Heer niet gekozen.’ Zo stelde Isaï zijn zeven zonen aan Samuël voor, maar telkens zei Samuël dat dit niet degene was die de Heer gekozen had. ‘Zijn dit alle zonen die u heeft?’ vroeg hij. ‘Nee,’ antwoordde Isaï, ‘de jongste is er niet bij, die hoedt de schapen en de geiten.’ Toen zei Samuël tegen Isaï: ‘Laat hem hier komen. We beginnen niet aan de maaltijd voordat hij er is.’ Isaï liet hem halen. Het was een knappe jongen met rossig haar en sprekende ogen. En de Heer zei: ‘Hem moet je zalven. Hij is het.’ Samuël nam de hoorn met olie en zalfde hem te midden van zijn broers. Van toen af aan was David doordrongen van de geest van de Heer. Daarna vertrok Samuël weer naar Rama.

Eertijds zijt Gij aan uw profeet verschenen, en hebt Gij uw besluit geopenbaard: Een sterke man heb Ik de troon geschonken, een uitverkorene genomen uit het volk. Mijn dienaar David heb Ik opgezocht en hem gezalfd met mijn gewijde olie; Als teken dat mijn hand hem steeds zal steunen en dat mijn arm hem kracht verlenen zal. Hij zal Mij aanroepen: Gij zijt mijn Vader, mijn God, de steenrots van mijn heil. Ik wijs hem aan als eerstgeborene, als hoogste van koningen der aarde.

Eens ging Jezus op een sabbat door de korenvelden en zijn leerlingen begonnen onder het gaan aren te plukken. De Farizee­ën zeiden tot Hem: 'Waarom doen ze op sabbat iets wat niet geoorloofd is?' Hij gaf hun ten ant­woord: 'Hebt gij nooit gelezen wat David deed, toen hij gebrek had en hij en zijn metgezellen honger kregen? Hoe hij onder de hogepriester Abjatar het huis van God binnenging en van de toonbroden at, die alleen de priesters mogen eten, en hoe hij er ook van gaf aan zijn metgezellen?' En Hij voegde er aan toe: 'De sabbat is gemaakt om de mens, maar niet de mens om de sabbat. De Mensenzoon is dus Heer ook van de sabbat.'

“De sabbat is voor de mens gemaakt en niet de mens voor de sabbat”. (...) De wet van de sabbat was niet het allerhoogste doel: deze wet leerde de Joden om zachtaardig en vol menselijkheid te zijn voor hun naasten; het leerde hun om te geloven in de wijsheid en in de voorzienigheid van God de Schepper. (...) Toen God hen de wet van de sabbat had gegeven, liet Hij hun begrijpen dat zij afstand namen van alle kwaad: “Op deze dagen mag u niet werken, behalve dan de werken betreffende de ziel” (Ex 12,16 LXX). In de Tempel werkte men op deze heilige dag meer dan gewoonlijk. (...) Zo bereidde de schaduw van de Wet het licht in zijn hele volheid voor (cf Kol 2,17). Heeft Christus dan een nuttige wet afgeschaft? Helemaal niet: Hij heeft deze nog verder uitgebreid. (...) Het was niet meer nodig om te onderrichten dat God de schepper was van alles wat bestaat, noch om hen te leren zachtmoedig te zijn tegen elkaar, omdat ze uitgenodigd waren om de liefde van God voor de mensen na te volgen, naar dit woord: “Wees barmhartig, zoals jullie Vader barmhartig is” (Lc 6,36). Het was niet meer nodig om een feestdag in te stellen voor hen die uitgenodigd waren om van hun gehele leven een feest te maken: “Wij moeten ons feest vieren, schreef de apostel Paulus, niet met de oude zuurdesem, de zuurdesem van slechtheid en boosheid, maar met het ongezuurde brood van reinheid en waarheid” (1Kor 5,8). (...) Hoe nodig was een sabbatwet voor de christen die zijn leven doorbrengt als een voortdurende viering en die altijd aan de hemel denkt? Ja, zusters en broeders, laten we de onophoudelijke hemelse sabbat vieren.

In die dagen zei Samuël tegen Saul. ‘Laat me u vertellen wat de Heer mij vannacht gezegd heeft.’ ‘Zoals u wilt,’ zei Saul, en Samuël zei: ‘U mag dan in uw eigen ogen onbelangrijk zijn, toch staat u aan het hoofd van de stammen van Israël, nietwaar? De Heer heeft u gezalfd tot koning van Israël, en de Heer heeft u erop uitgestuurd met de opdracht om de Amalekieten, die zondaars, te vernietigen en ze te bestrijden tot ze volledig waren uitgeroeid. Waarom hebt u niet geluisterd naar wat de Heer u heeft gezegd? Waarom hebt u zich op de buit gestort en iets gedaan dat slecht is in de ogen van de Heer?’ ‘Maar ik heb toch geluisterd naar wat de Heer gezegd heeft!’ wierp Saul tegen. ‘Ik ben er toch op uitgetrokken zoals de Heer me heeft opgedragen! Koning Agag heb ik gevangengenomen en de rest van de Amalekieten heb ik gedood. En de soldaten hebben de beste van de buitgemaakte schapen, geiten en runderen voor vernietiging gespaard om ze in Gilgal te offeren aan de Heer, uw God.’ Daarop zei Samuël: ‘Schept de Heer meer behagen in offers dan in gehoorzaamheid? Nee! Gehoorzaamheid is beter dan offers, volgzaamheid is beter dan het vet van rammen. Weerspannigheid is even erg als toverij, en eigenzinnigheid is even slecht als afgodendienst. U hebt de opdracht van de Heer verworpen; daarom verwerpt hij u als koning!’