Broeders en zusters, de Geest van God doorgrondt alles, zelfs de diepste geheimen van God. Ook onder ons mensen wordt iemands wezen alleen gekend door zijn eigen geest. Zo kent alleen de Geest van God het wezen van God. Wij hebben echter niet de geest van de wereld ontvangen, maar de Geest die van God komt. Hij doet ons inzien al wat God ons in zijn genade gegeven heeft. En daarover spreken wij, niet met woorden ontleend aan menselijke wijsheid, maar onderricht door de Geest, geestelijke gaven uitleggend aan geestelijke mensen. Een ongeestelijk mens aanvaardt niet wat komt van de Geest van God; het is dwaasheid voor hem, hij is niet in staat deze dingen te vatten, want ze kunnen alleen beoordeelt worden in het licht van de Geest. Een geestelijk mens kan alles beoordelen, maar niemand oordeelt over hem. Wie kent de gedachte van de Heer? Wie kan Hem raad geven? Maar onze gedachte is de gedachte van Christus.
De Heer is vol liefde en medelijden, lankmoedig en zeer goedgunstig. De Heer is bezorgd voor iedere mens, barmhartig voor al wat Hij maakte. Uw werken zullen U prijzen, Heer, uw vromen zullen U loven. Zij roemen de glorie van uw heerschappij, uw macht verkondigen zij. Zij maken uw kracht aan de mensen bekend, de pracht van uw Koninkrijk. Uw Rijk is een rijk voor alle eeuwen, uw heerschappij geldt voor ieder geslacht. Waarachtig is God in al zijn woorden en heilig in al wat Hij doet. De Heer ondersteunt die dreigen te vallen, richt al wie gebukt gaat weer op.
In die tijd kwam Jezus in Kafarnaüm, een stad in Galilea, en trad daar op de sabbat voor de mensen als leraar op. Zij waren buiten zichzelf van verbazing over zijn leer, omdat Hij sprak met gezag. Eens bevond zich in de synagoge een man die bezeten was door een onreine geest en luid begon te schreeuwen: 'Jezus van Nazaret, wat hebben wij met elkaar te maken? Zijt Ge gekomen om ons in het verderf te storten? Ik weet wie Gij zijt: de Heilige Gods.' Jezus voegde hem toe: 'Zwijg stil en ga van hem weg.' De boze geest slingerde hem tussen de mensen en ging van hem weg zonder hem enig letsel te hebben toegebracht. Ze stonden allen met verbazing geslagen en zeiden tot elkaar: 'Wat is dat voor een woord, dat met gezag en macht aan de onreine geesten een bevel geeft, zodat ze weggaan?' En zijn faam verspreidde zich over alle plaatsen van die streek.
Niemand kan 'vader van de geesten' genoemd worden behalve God, die hen geschapen heeft toen het Hem behaagde. De mensen hebben alleen recht op de titel van vader van ons lichaam. De duivel had dus, als geestelijk schepsel, als engel en oorspronkelijk goed, geen andere vader dan God, die hem het bestaan gaf. Maar hij werd opgeblazen door hoogmoed en zei in zijn hart: “Ik zal opstijgen boven de wolken, ik zal gelijk worden aan de Allerhoogste” (vgl. Jes 14,13). Vanaf dat moment werd hij een leugenaar en “bleef hij niet in de waarheid” (Joh. 8,44). Bovendien, omdat hij de leugen uit zichzelf voortbrengt, is hij niet alleen een leugenaar geworden, maar ook de vader van de leugen. Dat blijkt duidelijk wanneer hij de mens goddelijkheid belooft: “Gij zult als goden zijn” (Gen. 3,5). Hij bleef dus niet in de waarheid. Nog meer: hij wordt vanaf het begin een mensenmoordenaar, wanneer hij Adam in de sterfelijke toestand brengt en, als aanstichter van het kwaad, Abel door de hand van zijn broer laat omkomen. (…) Laten wij daarom de Heer bidden dat zijn vreze en de liefde die nooit sterft in ons blijven zonder tekort. Zij maken ons wijs in alle dingen en bewaren ons altijd voor de aanvallen van de duivel. Met zulke beschermers is het onmogelijk te vallen in de strikken van de dood. Dit is precies het verschil tussen de volmaakten en de onvolmaakten: bij de eersten is de liefde diep geworteld en tot een zekere rijpheid gekomen; daarom is zij standvastiger en houdt zij hen gemakkelijker en sterker vast in de heiligheid. Bij de anderen is zij minder stevig en koelt zij sneller af, waardoor zij vaker en sneller in de netten van de zonde verstrikt raken.
Broeders en zusters, toen ik Paulus, u het getuigenis van God kwam verkondigen, deed ik dat niet met vertoon van welsprekendheid of geleerdheid. Ik had mij voorgenomen u geen enkele wetenschap te brengen dan die van Jezus Christus en zijn kruis. Bovendien voelde ik mij toen zwak, nerveus en angstig. Het woord dat ik u verkondigde, had niets te danken aan de overredingskracht van de `wijsheid', maar het getuigde van de kracht van de Geest: uw geloof moest niet steunen op menselijke wijsheid, maar op de kracht van God.