Hoe liefelijk op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede meldt, goed nieuws verkondigt, die heil komt melden, die zegt tot Sion: Uw God regeert! Hoort ! Uw torenwachters verheffen hun stem, zij jubelen tegelijk, want zij zien, oog in oog de terugkeer van de Heer naar Sion. Barst los in jubel, allen samen, puinen van Jeruzalem, want de Heer heeft zijn volk getroost; Hij heeft Jeruzalem verlost. Breek uit in gejubel, ruïnes van Jeruzalem, want de Heer troost zijn volk, Hij koopt Jeruzalem vrij. De Heer heeft zijn heilige arm ontbloot voor de ogen van alle volkeren; en alle grenzen der aarde hebben het heil van onze God aanschouwd.
Zingt voor de Heer een nieuw gezang, zingt voor de Heer alle landen. Zingt voor de Heer en verheerlijkt zijn naam, verkondigt zijn heil iedere dag; Meldt aan de naties zijn heerlijkheid, zijn wonderdaden aan alle volken. Beeft voor de Heer, alle mensen op aarde, de volken bestuurt Hij met billikheid. Dan straalt de hemel en jubelt de aarde, de zee neuriet mee met al wat daar leeft; De velden zwaaien met al hun gewassen, de woudreuzen buigen hun kruin. Zij juichen de Heer toe omdat Hij komt, Hij komt als koning der aarde. Rechtvaardig zal Hij de wereld regeren, de volkeren eerlijk en trouw.
Broeders en zusters, denkt aan uw leiders, die het woord van God aan u hebben verkondigd, neem een voorbeeld aan hun geloof en kijk vooral goed hoe hun levenswandel eindigt. Jezus Christus blijft dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid! Laat u niet van de weg brengen door veelsoortige en vreemde leringen. Want goed is het, het hart door de genade te sterken, maar niet door spijzen, welke van geen nut zijn voor hen, die zich daaraan hechten. Laten we met Jezus’ tussenkomst een dankoffer brengen aan God: het huldebetoon van lippen die zijn naam prijzen, ononderbroken. En houd de liefdadigheid en de onderlinge solidariteit in ere, want dat zijn offers waarin God behagen schept. Gehoorzaam uw leiders en schik u naar hen, want zij waken over uw leven en zullen daarvan ook rekenschap moeten afleggen. Zorg ervoor dat zij hun taak met vreugde kunnen vervullen, zodat ze geen reden tot klagen hebben: dat zou u zeker niet ten goede komen.
In die tijd, toen Jezus aan de elf verscheen, sprak Hij tot hen: 'Gaat uit over de hele wereld en verkondigt het evangelie aan heel de schepping. Wie gelooft en gedoopt is, zal gered worden, maar wie niet gelooft zal veroordeeld worden. En deze tekenen zullen de gelovigen vergezellen: in mijn Naam zullen ze duivels uitdrijven, nieuwe talen spreken, slangen opnemen; zelfs als ze dodelijk vergif drinken zal het hun geen kwaad doen; en als ze aan zieken de handen opleggen, zullen deze genezen zijn.' Nadat de Heer Jezus aldus tot hen gesproken had, werd Hij ten hemel opgenomen en zit aan de rechterhand van God. Maar zij trokken uit om overal te prediken, en de Heer werkte met hen mee en schonk kracht aan hun woord door de tekenen die het vergezelden.
De gelijkenis die wij horen, nodigt ons uit na te denken over het gebruik van materiële goederen en, meer in het algemeen, over de wijze waarop wij omgaan met het kostbaarste goed dat er bestaat, namelijk ons eigen leven. In het verhaal zien wij dat een rentmeester door zijn heer wordt geroepen om "rekenschap af te leggen". Dit beeld zegt ons iets belangrijks: wij zijn geen meesters over ons leven, noch over de goederen waarvan wij genieten; alles is ons als een gave door de Heer geschonken. Hij heeft dit bezit aan onze zorg, onze vrijheid en onze verantwoordelijkheid toevertrouwd. Op een dag zullen wij rekenschap moeten afleggen van de wijze waarop wij met ons leven, onze goederen en de hulpbronnen van de aarde zijn omgegaan, zowel tegenover God als tegenover de mensen, de samenleving en vooral tegenover hen die na ons komen. (…) Zeer dierbare vrienden, de gelijkenis nodigt ons uit ons af te vragen: hoe gaan wij om met de materiële goederen, de hulpbronnen van de aarde en ons eigen leven dat God ons heeft toevertrouwd? Wij kunnen het criterium van het egoïsme volgen, door rijkdom op de eerste plaats te stellen en alleen aan onszelf te denken; maar daardoor raken wij van anderen geïsoleerd en verspreiden wij het gif van een wedijver die dikwijls conflicten veroorzaakt. Ofwel kunnen wij alles wat wij bezitten erkennen als een gave van God die ons is toevertrouwd om te beheren, en het gebruiken als een middel om te delen, om netwerken van vriendschap en solidariteit tot stand te brengen, om het goede op te bouwen en om een rechtvaardiger, billijker en meer broederlijke wereld te bouwen. Laten wij bidden tot de Heilige Maagd, opdat zij voor ons ten beste spreekt en ons helpt goed om te gaan met wat de Heer ons toevertrouwt, met gerechtigheid en verantwoordelijkheid.