Zo spreekt de Heer: Dit is mijn Dienaar, die Ik ondersteun; mijn uitverkorene, in wie Ik behagen schep: mijn geest stort Ik over Hem uit, gerechtigheid laat hij stralen over de volken. Hij roept niet, hij schreeuwt niet en op straat verheft hij zijn stem niet. Het geknakte riet zal hij niet breken, de kwijnende vlaspit niet doven, in waarheid zal hij de gerechtigheid laten stralen. Onvermoeid en ongebroken zal hij op aarde gerechtigheid laten zegevieren de verre kusten zien uit naar zijn leer.” Zo spreekt God de Heer, Hij, die het uitspansel schiep en het spande, die de aarde en haar gewassen uitspreidde, die de mensen daarop adem gaf en een geest aan allen die er zich bewegen: “Ik, de Heer, roep u in gerechtigheid, Ik neem u bij de hand en waak over u en maak u voor de mensen tot het teken van mijn verbond en tot een licht voor de volken. Blinden zult gij de ogen openen, gevangenen uit hun kerker bevrijden en uit de gevangenis allen die in duisternis zitten.”
De Heer is mijn licht en mijn leidsman, wie zou ik vrezen? De Heer is de schuts van mijn leven, voor wie zou ik bang zijn? Al stormen boosdoeners aan om mij te verslinden; mijn vijanden struikelen, al mijn bestrijders bezwijken Al staan zij in slagorde voor mij, ik ben niet bevreesd al voeren zij oorlog met mij, toch blijf ik vertrouwen Ik reken er op nog tijds mijn leven, de weldaden van de Heer te ervaren. Zie uit naar de Heer en houd dapper stand, wees moedig van hart en vertrouw op de Heer.
Zes dagen voor Pasen kwam Jezus te Betanië, waar Lazarus woonde, die Hij uit de doden had opgewekt. Men gaf daar ter ere van Hem een maaltijd. Maria bediende en Lazarus was een van degenen die met Hem aanlagen. Maria nu nam een pond nardusbalsem, echte en heel kostbare, zalfde daarmee Jezus' voeten en droogde ze met haar haren af. Het huis hing vol balsemgeur. Daarop zei Judas Iskariot, een van zijn leerlingen, dezelfde die Hem zou uitleveren: 'Waarom is die balsem niet voor driehonderd denaries verkocht en het geld aan de armen gegeven?' Hij zei dat, niet omdat hij bezorgd was voor armen, maar omdat hij een dief was en uit de beurs die hij bewaarde, wegnam wat erin kwam. Jezus echter zei: 'Laat haar begaan. Zij heeft dit gebruik onderhouden, vooruitlopend op de dag van mijn begrafenis. Want de armen houdt gij altijd bij u. Mij echter niet altijd.' Intussen waren heel veel Joden te weten gekomen dat Jezus daar was, en kwamen erheen niet alleen omwille van Jezus, maar ook om Lazarus te zien die Hij uit de doden had opgewekt. De hogepriesters besloten toen ook Lazarus uit de weg te ruimen, omdat om hem veel Joden wegliepen en in Jezus geloofden.
De bruid uit het Hooglied zegt: "Mijn nardus geeft zijn parfumgeur" (1,12)...; maar men kan er ook "zijn parfum" in lezen... De bruid is de Bruidegom genaderd, heeft Hem gezalfd, en op een verbazingwekkende wijze is het alsof haar nardus van tevoren geen geur had gegeven, toen het nog in de handen van de bruid was, maar het gaf zijn geur toen het in contact kwam met het lichaam van de Bruidegom – zodat, zo lijkt het, Hij het is die de geur van nardus heeft aangenomen en dat de nardus die het heeft aangenomen van Hem komt... Laten we hier de bruid van de Kerk zien in de persoon van Maria: er wordt gezegd dat ze een pond kostbare nardus meebrengt waarmee ze Jezus de voeten zalft, ze droogt ze met haar haren, en ontvangt op een of andere manier voor haarzelf, door de haren van haar hoofd, een parfum doordrenkt met kwaliteit en kracht van het lichaam van Jezus... Ze doordrenkt het hoofd met een verfijnde parfum die minder van de nardus komt dan van Christus, en zei zegt [met de bruid]: "Mijn nardus, gegoten over het lichaam van Christus, heeft me Zijn geur teruggestuurd"... "En het huis werd geheel gevuld met de parfumgeuren." Dat betekent zeker dat de geur van de leer die Christus voorafgaat en het aangename parfum van de heilige Geest het hele huis van deze wereld hebben vervuld, of het huis van de hele Kerk. Of tenminste heeft het het huis van onze ziel, die begiftigd is met de geur van Christus, ontvangen en vervuld en geeft Hem eerst de gave van zijn geloof als een zuivere nardus, en ontvangt er de genade van de heilige Geest en het aangename parfum van de geestelijke leer voor terug..., zodat ook zij kan zeggen: "Wij zijn een goede geur voor God" (2 Kor 2,15). Welnu, omdat de nardus gevuld was met geloof en met liefde voor een hoge prijs, om die reden getuigt Jezus over haar: "Zij heeft iets goeds voor Mij gedaan" (Mc 14,6).
God, de Heer, gaf mij een vaardige tong, waarmee ik de moedeloze kan opbeuren. Elke ochtend wekt hij mijn oor, zodat het toegerust is om aandachtig te horen. God, de Heer, heeft mijn oren geopend en ik heb geen verzet geboden, ik ben niet teruggedeinsd. Ik heb mijn rug blootgesteld aan mijn folteraars, wie mij de baard uittrokken, bood ik mijn wangen aan. Ik heb mijn gezicht niet verborgen toen ze mij beschimpten en bespuwden. God, de Heer, zal mij helpen, daarom word ik niet gekwetst en is mijn gezicht zo onbewogen als een rots, want ik weet dat ik niet beschaamd zal staan.