Lezingen van de Dag

In die dagen zei Paulus tot de oversten van de Kerk van Efese: Geeft acht op uzelf en op heel de kudde, waarover de heilige Geest u tot leiders heeft aangesteld om Gods Kerk te hoeden, die Hij zich verwierf door het bloed van zijn eigen Zoon. Ik weet dat er na mijn vertrek grimmige wolven bij u zullen binnendrin­gen, die de kudde niet zullen sparen, en dat ook uit uw eigen midden mannen zullen opstaan, die verkeerde dingen zullen verkondigen om de leerlingen mee te krijgen. Weest daarom waakzaam en vergeet niet, dat ik onophoude­lijk drie jaar lang dag en nacht ieder van u onder tranen het goede heb voorgehou­den. En thans vertrouw ik u toe aan God en aan het woord van zijn genade, dat de macht bezit op te bouwen en u het erfdeel te verlenen met alle geheiligden. Zilver, goud of kleding heb ik van niemand verlangd. Gij weet zelf, dat deze handen voorzien hebben in mijn eigen behoeften en in die van mijn gezellen. In alles heb ik u getoond, dat men door zo te arbeiden de zwakken te hulp moet komen en dat gij de woorden van de Heer Jezus indachtig moet zijn. Hij heeft immers gezegd: Het is zaliger te geven dan te ontvangen.' Na deze woorden knielden hij met allen neer en bad. Allen begonnen luid te wenen, vielen Paulus om de hals en kusten hem, vooral bedroefd omdat hij gezegd had, dat ze hem niet meer zouden terugzien. Daarna deden ze hem uitgeleide naar het schip.

Laat allen, o God, uw macht ondervinden, de macht waarmee Gij voor ons opkomt. Laat koningen met hun geschenken versieren uw heiligdom in Jeruzalem. Zingt nu voor God, koninkrijken der aarde: Hij komt naderbij langs het hemelgewelf. Daar klinkt zijn stem met machtig geluid erkent nu Gods heerschappij. Zijn grootheid verschijnt boven Israëls velden, in dreigende wolken zijn kracht. Vreeswekkend is God in zijn heilig domein, Hij schenkt zijn volk vermaardheid en sterkte: gezegend zij Israëls God.

In die tijd sloeg Jezus zijn ogen ten hemel en bad: Heilige Vader, bewaar in uw Naam hen die Gij Mij gegeven hebt, opdat zij één mogen zijn zoals Wij. Toen Ik bij hen was, bewaarde Ik in uw Naam hen die Gij Mij hebt gegeven. Ik heb over hen gewaakt en niemand van hen is verloren gegaan, behalve de man des verderfs, want de Schrift moest vervuld worden. Maar nu kom Ik naar U toe en nog in de wereld zeg Ik dit, opdat zij mijn vreugde ten volle in zich zouden bezitten. Ik heb hen uw woord meegedeeld, maar de wereld heeft hen gehaat, omdat zij niet van de wereld zijn, zoals Ik niet van de wereld ben. Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart voor het kwaad. Zij zijn niet van de wereld, zoals Ik niet van de wereld ben. Wijd hen U toe in de waarheid. Uw woord is waarheid. Zoals Gij Mij in de wereld gezonden hebt, zo zend Ik hen in de wereld, en omwille van hen wijd Ik Mij aan U, opdat ook zij in waarheid aan U toege­wijd mogen zijn.

Tot U, Leven van mijn ziel, Tot U keert mijn hart zich, Dat door een kracht van vurige liefde Is gesmolten tot één enkel verlangen. Als het zich naar iets anders buiten U richt, Moge het dan onmiddellijk zonder leven zijn. (…) Gij zijt de vruchtbare Parel, rijkdom van de mensheid, Werker van oneindige kennis, Meester van oneindig geduld, Raadsman van oneindige wijsheid, Bewaker van oneindige toewijding, Vriend van oneindige trouw. Gij zijt de zoete Smaak van volkomen intimiteit, Streling van oneindige fijnheid, Tederheid van oneindige goedheid, Liefde van oneindige vurigheid, Omhelzing van oneindige zachtheid, IJverzucht van oneindige zuiverheid. (…) Ik verkies U boven alle schepselen, Voor U zie ik af van alle genoegens, Voor U trotseer ik alle tegenspoed. En in dit alles verlang ik niet geprezen te worden, behalve door U alleen. Want in dit alles, zoals in alle goeds, zijt Gij het levenssap: Dat verkondig ik met hart en mond. Onder de drang van uw vurigheid Verenig ik de aandrift van mijn vroomheid Met de kracht van uw gebed, Opdat de zuiverheid van deze goddelijke vereniging, Waarin elke opstandige neiging zal verdwijnen, Mij zal voeren tot de top van de hoogste volmaaktheid. (…) Onmiddellijk ervoer Gertrudis de vrucht van haar gebed, en terwijl zij het beëindigde, zag zij dat het gelaat van haar ziel helderder werd verlicht door het goddelijk licht en dat de kennis van God voor haar een zoetere smaak kreeg.

In die dagen zond Paulus vanuit Milete een bode naar Efeze om de oudsten van die Kerk te ontbieden. Toen zij bij hem aangekomen waren, sprak hij hen aldus toe: 'Gij weet hoe ik vanaf de eerste dag dat ik in Asia kwam, al die tijd onder u heb geleefd; hoe ik de Heer in alle nederigheid heb gediend, onder tranen en in beproevingen die mij overkwa­men door de aanslagen der Joden; hoe ik niets wat nuttig kon zijn heb nagela­ten u te verkondigen en te leren in het openbaar en bij u thuis, terwijl ik Joden en Grieken bezwoer zich te bekeren tot God en te geloven in onze Heer Jezus. En nu bevind ik mij, gebonden door de Geest als ik ben, op weg naar Jeruzalem, zonder dat ik weet wat mij daar zal overkomen; alleen verzekert mij de heilige Geest van stad tot stad, dat boeien en kwellingen mij wachten. Maar aan mijn leven hecht ik voor mijzelf niet de minste waarde, als ik mijn loopbaan maar ten einde breng en de taak die ik van de Heer Jezus ontvangen heb om getuigenis af te leggen van het Evange­lie van Gods genade. En nu weet ik, dat gij mijn gelaat niet meer zult zien, gij allen bij wie ik rondgegaan ben om het Koninkrijk te prediken. Daarom verzeker ik u op de dag van heden, dat ik onschul­dig ben aan het bloed van wie ook, want ik heb niet nagelaten om u Gods raads­besluit in zijn volle omvang te verkondigen.