Lezingen van de Dag

Toen de dag van Pinksteren aanbrak, waren allen bijeen op dezelfde plaats. Plotseling kwam uit de hemel een gedruis alsof er een hevige wind opstak en heel het huis waar zij gezeten waren, was er vol van. Er verscheen hun iets dat op vuur geleek en dat zich, in tongen ver­deeld, op ieder van hen neerzette. Zij werden allen vervuld van de heilige Geest en begonnen in vreemde talen te spreken, naargelang de Geest hun te vertolken gaf. Nu woonden er in Jeruzalem Joden, vrome mannen, die afkomstig waren uit alle volkeren onder de hemel. Toen dat geluid ontstond, liep het volk te hoop en tot zijn verbazing hoorde iedereen hen spreken in zijn eigen taal. Zij waren buiten zichzelf en zeiden vol verwondering: 'Maar zijn al die daar spreken dan geen Galileeërs? Hoe komt het dan dat ieder van ons hen hoort spreken in zijn eigen moedertaal? Parten, Meden en Elamieten, bewoners van Mesopota­mië, van Judea en Kappadocië, van Pontus en Asia, van Frygië en Pamfylië, Egypte en het gebied van Libië bij Cyrene, de Romeinen die hier verblijven, Joden zowel als proselieten, Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze eigen taal spreken van Gods grote daden.'

Verheerlijk, mijn ziel, de Heer, wat zijt Gij groot, Heer mijn God! Hoe veel is het wat Gij gedaan hebt, Heer, de aarde is vol van uw schepsels. Neem Gij hun uw geest weg, dan komen zij om en keren terug tot de aarde. Maar zendt Gij uw geest dan komt er weer leven dan maakt Gij uw schepping weer nieuw De roem van de Heer blijve eeuwig bestaan, Hij vinde zijn vreugde in al zijn schepsels. mogen mijn woorden Hem aangenaam zijn, dan zal ik mij in de Heer verheugen.

Broeders en zusters, niemand kan zeggen: «Jezus is de Heer,» tenzij door de Heilige Geest. Er zijn verschillende gaven, maar slechts één Geest. Er zijn vele vormen van dienstver­lening, maar slechts één Heer. Er zijn allerlei soorten werk, maar er is slechts één God, die alles in allen tot stand brengt. Maar aan ieder van ons wordt de openbaring van de Geest meege­deeld tot welzijn van allen. Het menselijke lichaam vormt met zijn vele ledema­ten een geheel; alle ledematen, hoe vele ook, maken tezamen een lichaam uit. Zo is het ook met de Christus. Wij allen, Joden en heidenen, slaven en vrijen, zijn immers in de kracht van een en dezelfde Geest door de doop één enkel lichaam geworden en allen werden wij gedrenkt met één Geest.

In de avond van die eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijf­plaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: 'Vrede zij u.' Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen. Nogmaals zei Jezus tot hen: 'Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u.' Na deze woorden blies Hij over hen en zei: 'Ontvang de heilige Geest. Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn ze vergeven, en aan wie ge ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.'

De Parakleet is neergedaald om de apostelen met kracht te bekleden en hen te dopen. De Heer zegt immers: “Gij zult gedoopt worden met de Heilige Geest, binnen enkele dagen” (Hand. 1,5). Het gaat hier niet om een gedeeltelijke genade, maar om de volle kracht. Zoals iemand die in water wordt ondergedompeld en gedoopt van alle kanten door het water wordt omgeven, zo zijn de apostelen geheel en al door de Geest gedoopt. Maar het water omgeeft het lichaam van buitenaf; de Geest daarentegen doopt de ziel die verborgen is in het diepst van het wezen, zonder iets over te slaan. Waarom verbaast u zich daarover? Neem een tastbaar voorbeeld (…). Wanneer vuur doordringt in de massa van ijzer, wordt heel die massa in vuur veranderd; wat koud was, wordt gloeiend heet; wat donker was, wordt lichtend. Als het vuur, dat materieel is, zo in de stof van het ijzer kan binnendringen en er zonder hinder werkzaam is, waarom zou u zich dan verwonderen dat de Heilige Geest doordringt tot in het diepst van de ziel? (…) “En het vervulde heel het huis waar zij gezeten waren” (Hand. 2,2). Het huis werd een vat van mystiek water. De leerlingen zaten binnen, en heel het huis werd vervuld: zij werden dus zonder beperking gedoopt, overeenkomstig de belofte. Hun zielen en hun lichamen werden bekleed met het goddelijke kleed dat redt. “En er verschenen hun tongen als van vuur, die zich verdeelden, en op ieder van hen neerzaten, en zij werden allen vervuld van de Heilige Geest” (Hand. 2,3-4). (…) Dit is wat ook over u moet komen: de verwijdering en vernietiging van uw zonden als doornen, en tevens de verlichting van het kostbare innerlijk van uw ziel; tenslotte de gave van de genade, want ook toen heeft Hij die aan de apostelen geschonken. Hij rustte op hen in de vorm van vurige tongen om hun hoofden te kronen met geheel nieuwe geestelijke diademen, gemaakt van tongen van vuur. Het vurige zwaard had vroeger de toegang tot het paradijs versperd; de heilzame vurige tong heeft de genade hersteld.